Aynada yakın bir mesafeden kendi gözlerimizin içine baktığımızda neden korku hissederiz?

Öncelikle ilgi çekici sorun için teşekkürler.

Aynanın karşısına geçip kendi göz bebeğimiz içine bakınca beynimiz belli bir noktaya odaklandığımız için çevremizdeki diğer ögeleri,beynin işlem kapasitesinin sınırlılığı nedeniyle önemsiz görmeye başlar.Belli bir vakitten sonra algısal bozulma dediğimiz duyularımızdan gelen bilgilerin beyin tarafından yanlış veya farklı yorumlanması başlar. Bunun sonucunda ise beynimiz yüzümüzü tam olarak tanıyamaz hale gelir ve bunu da tehdit olarak algılayarak;kaygı,korku gibi duygular salabilir.Aynı zamanda aynadan kendi gözümüze bakmak pek sık yaptığımız aktivite olmadığı için kendi gözlerimize bu kadar uzun süre bakmak “beklenmeyen bir durumdur” bu da beynimiz bu uyumsuzluğu tehdit gibi algılamasına yol açabilir.^[1]

Durumu desteklemek için bir araştırma yazısı:

"Araştırmalara göre insanların çoğu uzun süre (örneğin 10 dakika) kendi gözlerine baktığında bir tür değişiklik veya korku hissi yaşıyor.

Giovanni Caputo’nun 2010’daki deneyinde, karanlık bir odada aynaya bakan katılımcıların:

%66’sı “yüzünün değiştiğini” söyledi,

%48’i “hayvan benzeri veya canavar benzeri” bir yüz gördü,

%28’i ise kendi yüzünü tanıyamadığını belirtti.^[2]"