Diskalkuli, kişinin sayılara dayalı bilgileri ve matematiği anlama yeteneğini etkileyen bir Özgül Öğrenme Güçlüğüdür. Diskalkulisi olan bireyler, beyinleri matematikle ilgili kavramları sağlıklı insanların beyinleri gibi işleyemediği için sayıları ve matematikle ilgili konuları anlamakta zorlanırlar.

Diskalkulinin olası nedenleri olarak öğretimdeki eksiklikler ve düşük zekâ öne sürülmüş olsa da mevcut veriler, bu öğrenme güçlüğünün, beyinle ilişkili ve genetik temelli bir bozukluk olduğunu göstermektedir.

İskemik İnme, beynin bir bölgesinde ani bir kan dolaşımı kaybı ile karakterizedir ve buna karşılık gelen nörolojik fonksiyonun kaybına neden olur. İskemik inme tipik olarak beyne kan sağlayan bir arterin tıkanmasından kaynaklanır. Sonuç olarak, beyin hücreleri kandan mahrum kalır. Çoğu beyin hücresi ortalama 4.5 saat kansız kalırsa ölür.

İnme, dünya çapında en yaygın ikinci ölüm nedenidir. ABD'de her yıl yaklaşık 795.000 kişi felç geçirmekte ve yaklaşık 130.000 kişi bu sebepten ölmektedir. Tüm inmelerin üçte ikisinden fazlası 65 yaşından büyük kişilerde görülür. İnme kadınlarda erkeklerden daha yaygındır.

Daha önceden aşıların neden önemli olduğunu, aşıların hayatımızı nasıl kökünden değiştirdiğini ve aşı karşıtlığının neden baştan sona hatalı argümanlarla bezeli olduğunu ve ciddiye alınmaması gerektiğini tüm detaylarıyla izah etmiştik. Aşılar, modern tıbbın en büyük zaferlerinden ve hastalıklarla mücadele yönündeki alet çantamızın en önemli parçalarından birisidir. Buna yönelik en ufak bir şüphe kırıntısı dâhi bulunmuyor.

Ancak gerçekten de aşılarla ilgili bir sorunumuz var: Aşıları yeterince hızlı ve çeşitli üretemiyoruz. 2011 yılında The Lancet'te yayınlanan bir makale, bunun nedenlerini şöyle sıralıyor:

Bitki ve hayvan hücrelerinde, endokrin bezler tarafından salgılanan hormonlar, hedef hücrelere ve dokulara giderek temel vücut fonksiyonlarını kontrol eden vücudun haberci kimyasallarıdır. Hormonlar, vücut fonksiyonlarının ve süreçlerinin farklı yönlerine etki ederler. Bunlardan bazıları şunlardır:

Her hormonun vücutta kendine özel reseptörleri bulunur. Belli bir hormon vücudun tüm hücrelerine ulaşmak ile birlikte, sadece bazı hücrelerin o hormon için reseptörleri bulunmaktadır. Böylelikle bir hormona karşı tepki sadece o hormona özel reseptörler içeren hedef hücreler tarafından verilirken, diğer hücreler etkilenmezler.

Resveratrol olarak bilinen 3,5,4'-trihidroksi-trans-stilbene isimli kimyasal, kırmızı şarapta ve genel olarak siyah üzümün kabuğunda bulunan doğal bir fenoldür. Normalde bitkilerin bakteriler ve mantarlar ile savaşmak için ürettikleri bir fitoaleksin olarak da görev gören bir biyokimyasaldır. Resveratrol, bilim tarihinde aralıklarla ömür üzerindeki olumlu etkileriyle gündeme gelmekte; ancak yapılan bazı diğer araştırmalarla bunun doğru olmayabileceği de gösterilmektedir. Bu sebeple bu kimyasalın tam olarak ömür üzerindeki etkisi bilinmemektedir.

Ancak fareler ve sıçanlar üzerinde yapılan çalışmalarda, ömür konusunda olumlu bir etkisi tam olarak tanımlanamamış olsa da, resveratrolün kanseri önlemede, iltihapları önlemede, kan şekerini düzenlemede ve bazı diğer kalp ve dolaşım sistemi düzenlemelerinde olumlu etkileri tespit edilmiştir.

Oval ve simetrik, az sayıda çıkıntılı lobu olan karaağaç veya elma yaprakları hızla düşer ve bu da onların ağacın dibine yakın bir yerde son bulma olasılığını artırır. Ancak yapraklara loblar eklemek ve onları asimetrik hale getirmek düşüşlerini yavaşlatır. Bu durumda daha uzağa savrulmalarına neden olur. Fizikçi Matthew Biviano ve Kaare Jensen, 7 Mayıs’ta Journal of the Royal Society Interface dergisinde yayımladıkları çalışmada bunu rapor ediyor.

Yaprak döken ağaçlar her yıl yapraklarını döker. Yaprakların dökülme sürecinde biriktirdikleri karbon ve besin maddelerinin yaklaşık %40’ına veda ederler. Ancak bu kaynakların hepsinin kaybolması gerekmez. Eğer yapraklar ağacın dibine yakın düşerse ağaç, çürüyüp parçalandığında bu besinlere yeniden erişebilir. Yaprakların nereye düşeceğini ise rüzgâr, hava koşulları ve yaprak şekli belirler.

Dünya nüfusunun artmasıyla gıda tüketimi de artarken, gıda üretimi aynı oranda artmıyor. Hatta Gıda ve Tarım Örgütü'ne (FAO) göre, sınırlı kaynaklardan üretilebilen gıdaların yaklaşık %5'i böcek istilası veya hasat sonrası bozulma nedeniyle kullanılamaz hale geliyor. Ayrıca, Dünya Sağlık Örgütü (WHO) açıklamasına göre, dünyadaki ölümlerin %35'inin gıda kaynaklı salgınlar ve parazitlerden kaynaklandığı bildirildi. Tüm bu nedenlerle gıda güvenliğini sağlamak, yani sağlıklı ve besin değerini korumak için yüzyıllardır çeşitli ürün ve teknolojiler geliştirilmiştir.

Gıdanın yüksek enerji ışınlarına maruz bırakılarak bir muhafaza sürekliliği olan "gıda ışınlaması", ürün güvenliği, mikroorganizmalardan korunma, raf ömrü gibi iyileştirmeler için 20. yüzyılın ikinci yarısında ön plana çıkmıştır. Gıdaların ışınlanması ile birlikte ışınlanmış gıdaların güvenliği tüm dünyada araştırılmaya başlanmıştır.