Nöron kodlama denildiğinde çoğu zaman akla ilk olarak önceki makalelerimizde açıkladığımız ışıkla ya da kimyasal maddelerle yapılan müdahaleler gelir. Optogenetik ve kemogenetik yaklaşımlar, nöronların ne zaman aktif olacağını veya susturulacağını belirlememizi sağlar ancak bu yöntemlerin nöronun mevcut biyolojik altyapısını korumak gibi ortak bir özelliği vardır. Genetik kodlama ise bu noktada radikal biçimde ayrılır. Bu yaklaşımda amaç, nörona geçici bir kontrol mekanizması eklemek değil; nöronun hangi tür bir hücre olduğu, hangi proteinleri ürettiği, nasıl elektriksel davrandığı ve hangi sinyallere duyarlı olduğu gibi temel özelliklerini DNA düzeyinde yeniden tanımlamaktır.

Başka bir deyişle genetik kodlama, nöronun davranışını yönetmekten ziyade nöronun ne olduğu sorusuna cevap verir. Bu nedenle genetik kodlama, nöron programlamanın altyapısıdr.

Üretim teknolojileri uzun yıllar boyunca büyük ölçüde çıkarma esaslı yöntemlere dayanmıştır. Talaşlı imalat, frezeleme, tornalama veya döküm gibi tekniklerde malzeme ya eksiltilir ya da kalıba zorlanarak şekillendirilirdi. Eklemeli imalat ise bu yaklaşımı tersine çevirerek üretimin temel mantığını büyük ölçüde değiştirmiştir.

Eklemeli imalatta bir parça, dijital bir modelden yola çıkarak katman katman inşa edilir. Malzeme yalnızca gerekli bölgelere biriktirilir. Bu durum hem üretim sürecini hem de tasarım anlayışını dönüştürmüş olup karmaşık iç kanallar, kafes yapılar, topoloji optimizasyonu ile hafifletilmiş geometriler ve tek parça hâlinde üretilen montaj sistemleri artık mümkündür.