*Tardigrada*, mikroskobik boyutlarına rağmen biyolojik dayanıklılık açısından en ekstrem canlı gruplarından biri olarak bilinen, sucul ortamlarda ve nemli habitatlarda yaşayan çok hücreli organizmaların oluşturduğu bir şubedir. “Su ayıları” olarak adlandırılmalarının nedeni, mikroskop altında görülen **yavaş, ayı benzeri yürüyüşleri ve tıknaz vücut yapılarıdır**. Bu canlıların en dikkat çekici özelliği, **ekstrem koşullara karşı olağanüstü direnç gösterebilmeleridir**. Tardigradlar; yüksek radyasyon, aşırı sıcaklık (-272°C’ye yakın soğuklardan 150°C’ye kadar), vakum ortamı, yüksek basınç ve uzun süreli susuzluk gibi koşullarda hayatta kalabilir. Bu dayanıklılık, “**kriptobiyoz**” adı verilen özel bir fizyolojik duruma geçebilmeleri sayesinde mümkün olur. Bu durumda metabolizmaları neredeyse tamamen durur ve vücutlarındaki suyun büyük kısmını kaybederek “tun” adı verilen büzülmüş bir forma geçerler. Diğer birçok mikroskobik organizmanın aksine *Tardigrada* üyeleri, **çok hücreli ve organ sistemlerine sahip** canlılardır. Sinir sistemi, sindirim sistemi ve kas yapıları belirgin şekilde gelişmiştir. Vücutları segmentlidir ve her segmentte genellikle bir çift olmak üzere toplam dört çift kısa, kancalı bacak bulunur. Bu bacaklar, yüzeylere tutunmayı ve hareket etmeyi sağlar. Beslenme stratejileri türler arasında değişkenlik gösterir. Bazı tardigradlar bitki hücrelerini ve algleri emerken, bazıları bakterilerle beslenir, bazı türler ise diğer küçük omurgasızları avlayabilen **mikro yırtıcılar**dır. Bu yönüyle, mikroskobik ekosistemlerde hem tüketici hem de avcı olarak rol oynarlar. *Tardigrada* şubesinin diğer mikroskobik hayvan gruplarından (örneğin rotiferler veya nematodlar) en önemli farkı, **kriptobiyoz kapasitesinin aşırı gelişmiş olmasıdır**. Rotiferler de benzer şekilde kuraklığa dayanabilir; ancak tardigradlar bu yeteneği çok daha ileri düzeyde kullanır ve uzay boşluğunda bile hayatta kalabildikleri deneysel olarak gösterilmiştir. Nematodlar ise daha sınırlı çevresel toleranslara sahiptir ve bu kadar geniş bir stres aralığında aktif kalamaz. Ekolojik olarak tardigradlar; yosunlar, likenler, toprak yüzeyi, tatlı su birikintileri ve hatta denizel ortamlarda bulunabilir. Dünya genelinde son derece yaygın olmalarına rağmen, mikroskobik boyutları nedeniyle çoğunlukla göz ardı edilirler. Buna rağmen bulundukları mikrohabitatlarda **enerji döngüsü ve besin ağı içerisinde önemli bir rol oynarlar**. *Tardigrada*, yalnızca küçük ve ilginç canlılar değil; **yaşamın sınırlarını zorlayan, biyolojik dayanıklılığın ve adaptasyonun en uç örneklerinden birini temsil eden evrimsel bir model sistemdir.**

Bu aile üyelerinin en belirgin özelliği, diğer birçok kertenkele gibi uzuv veya bacak sahibi olmamalarıdır. Adeta bir yılan gibi uzuvsuzdurlar. Fakat karinaları yoktur ve vücutları püzsüzdür. Yılanların aksine belirgin bir göz kapakları vardır. Yılanların göz kapağı şeffaf bir örtü görünümündedir. Yılanların aksine boyunları kalın ve kabadır. Hareketleri yılan kadar kıvrak değildir. Fakat bu ailedeki bazı türlerin bacakları bulunur. Filogenetik olarak yakın oldukları için bu ailede sınıflandırılırlar. Renkleri çeşitlidir, supratemporal yayları belirgin değildir. Osteodermleri pullarının altındadır ve diş yapıları diğer kertenkelelerden farklıdır. Boyutları 10 cm ila 1.5 metre arasında değişir.