2024 Yılının Mart ayında girdim ben de Star Wars Dünyasına. Daha önceleri Star Trek ile Star Wars arasında bir paralellik olduğunu düşünürken -ki biliyorsunuz iki yapım da sinema dünyasına hemen hemen aynı dönemlerde girmişlerdi- Star Trek'teki yalın ifadenin Star Wars'ın karmaşası ve içindeki futuristik kültüründe anlatılandan daha çekici olduğunu düşünmüştüm.

Ancak; ilk filmi izledikten sonra, bir konu yada film hakkında bir yargıya varmadan önce, onun enine boyuna tüm elementleriyle iyice anlaşılmış olması gerektiği kanaatine vardım. Çünkü öyle bir film serisi ki, tüm hayatınız boyunca insanların bu seriden bahsettiğini duyuyorsunuz, sinemaya yeni filmlerinin çıktığını görüyorsunuz. Ama izlemek için doğru zamanı seçmek istiyorsunuz. İşte o zaman, benim için bu sene başında işe uzun bir ara vermiş olduğum mart ayıydı ve şuana kadar Star Wars serisinin çekilmiş olan tüm filmlerini arka arkaya çok kısa molalar vererek evden hiç çıkmadan izledim.

Spoiler vermekten pek haz etmediğim için, özetle hikayenin bütününden söz edeceğim: şuana kadar bu kadar süreğen ve hikayeyi bozmadan yapılmış bir seri çok nadiren yapılmıştır. Güç, iktidar, ahlak, erdem, özgürlük, bilgelik gibi kavramların harmanlanarak ortaya çıkarılan bu eserde, insana dair bir takım değişmesi zor dürtülerin birbirleriyle mücadelesi anlatılıyor. İnanç vs benmerkezcilik, güce tapma vs gücü dengeleme, diktatörlük vs halkın iradesi gibi günümüzde sahip olduğumuz pozitif ve negatif insan özelliklerinin gelecekte bizi bir taraftan nasıl tehlikeye sokacağı ve aynı zamanda da bu tehlikeli ve karanlık öngörüden de nasıl kurtulabileceğimizi anlatan müthiş bir yapıt.

Geleceğin dünyasında; şuanda sahip olduğumuz bir takım dürtüleri neden kontrol altına almamız gerektiğini, erdemin ve ahlakın ne kadar önemli değerler olduğunu ve şuanda bireysel tehdit katsayımızın çok da büyük olmadığı küçücük dünyamızda sahip olduğumuz tehlikeli dürtüleri törpülemediğimiz takdirde, gelecekte insanlığı nasıl bir tehlikenin beklediğini bir görsel şölen eşliğinde izliyoruz bu seride.

Filmdeki kusurlarla ilgili de konuşmak isterdim ama, bu tarz bir yapımı eleştirmek için bence onun gibi veya daha iyi bir seriyi yapabilmek gerekir. O yüzden burada arkadaşlara keyifli seyirler dilemek istiyorum sadece.

Bu romanın en rahatsız edici tarafı şu:
Acı artık dramatik değil, normalleşmiş. Dostoyeveski'nin suç ve ceza romanında dediği gibi ' aşağılık insan oğlu zamanla her şeye alışır.' bu roman bu sözün adeta bir tezahürü gibidir. Fugui sürekli kaybeder: para, statü, aile… ama yaşamaya devam eder. Bu kitap “mutluluk” değil, yaşamın çıplak hali ile ilgilenir. Kitaptaki karakterlerin hepsine birbirinden absürt ölümler yazılmış.

Okurken şunu fark ediyorsun: İnsan her şeye alışıyor. Ben bu kitabı okurken kendime defalarca şu soruyu sordum: “Hayatın ne kadarı senin kontrolünde?”

Bu eseri bitirdiğimde sessizce boğazıma oturmuştu. Yazar absürt melankoliyi öyle bir işlemiş ki şu ana kadar okuyup ağladığım tek romandır (özellikle çocuğun kanını şırınga ile çeke çeke , yavaş yavaş soğukça öldürüldüğü sahnede delirmiştim.)

BU ROMANDAN ANLADIKLARIM

“İnsan yaşamak için yaşar, başka hiçbir şey için değil.”
“Hayatın ne getireceğini bilmezsin, ama yine de yaşamaya devam edersin.”
“İnsan en çok sevdiklerini kaybederek büyür.”
“Acı zamanla azalmaz, sadece alışkanlığa dönüşür.”
“Zenginlik insanı güçlü yapmaz, sadece kırılganlığını geciktirir.”
“Ölmek zor değildir; zor olan yaşamaya devam etmektir.”
“Kader, insanın kaçamayacağı tek şeydir.”
“Bir insanın başına ne gelirse gelsin, sonunda yine hayatta kalır.”
“Eskiden neden yaşadığımı bilirdim, şimdi sadece yaşıyorum.”
“İnsan bazen hiçbir şeyi kalmasa bile yaşamaya devam eder.”

ROMANDAN ALINTILAR

'Ne kadar acı çekersen çek, sabah yine güneş doğuyor'
'Düşünmek yüreğimi öyle acıttı ki, ağlayamadım bile.'
'Uzun zaman önce, Xu ailesinin ataları sadece bir tavuk beslerdi. O tavuk büyüyünce kaz oldu, kaz kuzuya döndü ve o kuzu öküz oldu. Ailemiz böyle zenginleşti.Babamın sesi fısıltıya dönmüştü. Birkaç dakika sustu ve sonra tekrar devam etti: "Sıra bana geldiğinde, Xu ailesinin öküzü kuzuya döndü, sonra kuzu eridi kaza döndü. Sıra sana geldiğinde, kaz tavuğa döndü ve şimdi bir tavuğumuz bile yok.'
'Kendi kendime, babamın benden yapmamı istediği şeylerin, onun yapamadığı şeyler olduğunu düşündüm'
'Yürürken ağladım ağlarken yürüdüm'
'Erkekler açgözlü kedilere benzer!'
'Beni dövmeyeceğini biliyordum ama sözleri ölümden beterdi. Başım sanki kör bir bıçakla doğranmıştı ama hala omzumun üzerinde duruyordu.'
'İnsanların unutmaması gereken dört kural vardır: Yanlış söz söyleme, yanlış yatakta uyuma, yanlış eşikten girme, elini yanlış cebe atma.'