Üniversite eğitimi Tarih Bölümü olan biri olarak söylüyorum; bunlar benim analiz ettiğim ve fark ettiklerimdir:

Eğer bugün Atatürk düşmanlarının sayısı artıyorsa, aynı şekilde Osmanlı düşmanlarının da arttığını görüyorsak, bu durum tarihçilerin topluma karşı vicdani ve entelektüel sorumluluklarını yeterince yerine getiremediklerini gösterir.

Astrobiyoloji araştırmaları, Dünya dışı ortamlarda yaşamın oluşma ihtimalinin bilimsel olarak incelenebileceğini gösteriyor ve özellikle ekstrem koşullarda yaşayan mikroorganizmalar, yaşamın düşündüğümüzden çok daha geniş çevresel koşullarda var olabileceğini ortaya koyuyor; örneğin Antarktika’daki buzullar, derin okyanus hidrotermal bacaları, yüksek radyasyonlu çöller ve çok tuzlu göller, yaşamın sınırlarını zorlayan örnekler sunuyor. Buna rağmen popüler iddiaların aksine, uzayda yaşamın kesin olarak bulunduğuna dair doğrulanmış bir kanıt yok ve bu durum bize yaşamı tanımlarken Dünya merkezli bir bakış açısı kullandığımızı hatırlatıyor; modern araştırmalar prebiyotik kimya, organik moleküller ve meteoritlerde tespit edilen amino asitler gibi bulgularla evrende yaşam için gerekli kimyasal yapı taşlarının yaygın olabileceğini gösteriyor, ancak bunlar doğrudan yaşam kanıtı değil, yalnızca yaşamın ortaya çıkması için uygun koşulların var olabileceğini işaret ediyor. Bu noktada Philosophy of Biology yani biyoloji felsefesi devreye giriyor; yaşamın tanımı, organizmaların doğadaki anlamı ve evrimsel süreçlerin yorumlanması, astrobiyolojik keşiflerin ışığında yeniden sorgulanabilir ve bu, insanlığın evrendeki özel konumu hakkındaki felsefi soruları da tetikliyor. Kendi gözlemime göre, eğer yaşam yaygınsa insan türü kozmik ölçekte özel olmayabilir, ama yaşam nadirse Dünya’daki biyosfer gerçekten eşsiz bir başarı hikayesidir; her iki durumda da astrobiyoloji bize yaşamın değerini ve kırılganlığını hatırlatıyor. Yaşamın basit bir mikroorganizmadan karmaşık bir ekosisteme kadar çeşitliliği, hem bilimsel hem de felsefi açıdan dikkate değerdir; çünkü evrenin fiziksel büyüklüğü karşısında biyolojik çeşitlilik, insanlık için hem bir hayranlık hem de sorumluluk kaynağıdır. Özellikle Mars, Europa veya Enceladus gibi gök cisimlerinde yapılan araştırmalar, mikrobiyal yaşam olasılıklarını test etmekle kalmıyor, aynı zamanda yaşamın farklı biyokimya ve organizasyon biçimlerine sahip olabileceğini gösteriyor ve bir gün basit bir mikroorganizma bulunması, biyoloji felsefesini, yaşamın ne olduğu ve ne olabileceği sorusunu yeniden tanımlayabilir. Bu süreç, insanlığın evrendeki yerini sorgulamasına, yaşamı koruma ve değerini anlama bilincini geliştirmesine de katkı sağlar ve bana göre astrobiyoloji sadece bilimsel bir araştırma değil, aynı zamanda yaşamın evrensel değeri üzerine bir farkındalık yolculuğu olduğu olasıdır.

Görelilik ve Kuantum Fiziğinin Orta Noktası: Graviton

Fizik dünyasında yüzyıldır çözülemeyen büyük bir bilmece var: Evreni iki farklı gözle görüyoruz ama bu iki gözü bir türlü aynı hizaya getiremiyoruz.

Konuşmak ve düşünmek, ikisi de insanları diğer hayvanlardan ayıran en büyük özellikler. Peki, aralarında nasıl bir ilişki bulunuyor? Konuştuğumuz dil düşüncelerimizi etkiler mi? Bu soruya net bir yanıt vermek mümkün değil. Çünkü yapılan araştırmalar gösteriyor ki bu konuda kesin bir yargıya varmak için henüz çok erken.

Dilin düşünceye etkisi iki grupta inceleniyor. Birincisi dilsel görelilik, ikincisi ise dilsel belirlenimcilik (determinizm) [1].

Venüs,Güneş sisteminin ikinci gezegenidir. Fiziksel özellikleri, boyutunun Dünya'ya çok benzer olması ve Güneş'e olan yeterli yakınlığı sebebiyle ilgi odağı olan gezegen, aynı zamanda gökyüzünde görülenen parlak gök cismidir (Güneş ve Ay'dan sonra). Bu nedenle çoğu kişi Venüs'ü ilk defa gökyüzünde gördüğünde onu parlak bir yıldız sanar.

Dilimizde Çoban Yıldızı olarak geçen bu gezegen, Akşam Yıldızı ya da Sabah Yıldızı olarak da bilinir. Bunun nedeni, Güneş'e olan yakınlığı sebebiyle daima gün doğum ve gün batımlarında görülmesidir.