Ne kadar dirensem de coğrafyanın kaderine, normlaşmış bir çaresizlikle yüz yüze buluyorum sıklıkla kendimi…
Vicdanı hür her anne gibi Dünya’ya her baktığımda, gözlerim önce ve istemsizce çocuklara odaklanıyor. Çünkü annelik, yalnızca bir sevgi hali ya da biyolojik tarla formu değil; aynı zamanda sürekli bir öğretmen ve de tüm olasılıkları usta bir senarist edasıyla kurgulayan, olası her türlü tehlikeye karşı evladını koruma içgüdüsüdür de…