Platon’un ölümsüz eseri Symposion (Şölen), günümüzde akademik bir terim olan "sempozyum" kelimesinin kökenidir. Klasik Yunanca’da "birlikte içilen içkili davet" anlamına gelen bu kavram, eserde Sokrates ve dostlarının "sevgi" üzerine derin felsefi düşüncelerini paylaştıkları entelektüel bir şölendir.

Sokrates, diğer konuşmacıların aksine, sevginin hakikatini Mantinealı Diotima adlı bir kadından öğrendiğini belirterek kadını felsefi bir merkeze koyar. Sokrates’e göre sevgi, bir yükseliş basamağıdır. Kişi önce tek bir bedeni sever; ardından tüm bedenlerdeki güzelliğin kardeş olduğunu fark eder. Bu farkındalık onu iç güzelliğe, oradan yasaların ve bilginin güzelliğine, en nihayetinde ise değişmez ve mutlak olan "İdeal Güzellik"e ulaştırır.

Bugün en büyük kriz, gerçeğin nasıl kurulduğudur.

Gerçek, çoğu zaman olduğu gibi değil, "anlatıldığı gibi" kabul edilir.

Fernand Braudel, 24 Ağustos 1902’de Fransa’nın kuzeydoğusundaki Meuse köyünde dünyaya geldi. Babası bir köy öğretmeniydi. Belki de tarihe olan merakı, Verdun yakınlarında, savaşın ve geçmişin izlerinin derin olduğu o topraklarda büyümesiyle başladı.

Eğitim hayatı çok başarılıydı. Paris'teki Lycée Voltaire’de klasik eğitim aldıktan sonra Sorbonne Üniversitesi’ne girdi. 1923 yılında, henüz 21 yaşındayken mezun oldu. Ancak Braudel’in asıl ilgi alanı, mezuniyetten sonra öğretmenlik yapmak için gittiği Cezayir’de şekillenecekti. Akdeniz’in ışığıyla orada tanıştı ve hayatının geri kalanını adayacağı bu muhteşem coğrafyaya aşık oldu.

Bir şey fark ettiniz mi?

Bir videoyu izliyorsunuz, on saniye geçiyor, sıkıldınız. Bir yazıyı okuyorsunuz, üçüncü paragrafta zihniniz başka yere gitti. Biri bir şey anlatıyor, yarısında içinizden başka şeyler geçmeye başladı. Sonra kendinizi yakalıyorsunuz ve tuhaf bir his geliyor. "Ben böyle değildim." Belki böyleydiniz. Belki değildiniz ama çocuklar için bu soru çok daha keskin bir yere oturuyor. Çünkü onlar karşılaştıracak bir "öncesi" olmadan büyüyor. Ekran onlar için başlangıç noktası, sapma değil.

Bir insan neden aniden panik atak geçirir?

Neden bazı insanlar en küçük stres karşısında çökerken, bazıları büyük travmalarla baş edebilir?