İnsanların anlamadığı şey şu: Bu ülkede bir şey üretmek kadar, onu ayakta tutmak da zor. Yıllarca yazıyorsunuz, düşünüyorsunuz, gündem takip ediyorsunuz, toplum meseleleri hakkında konuşuyorsunuz ama bir noktadan sonra sadece üretmek yetmiyor. Çünkü görünmeyen insan zamanla yok oluyor. Bugün herkes “iyi işler kendiliğinden fark edilir” masalını anlatıyor ama gerçek hayat böyle işlemiyor. Özellikle medya ve fikir dünyasında kendini geri çekerseniz unutuluyorsunuz.
Ben hiçbir zaman bunu romantik bir yerden değerlendirmedim. Açık konuşmak gerekirse görünürlük bir ihtiyaçtır. İnsanlar bunu kabul etmek istemiyor çünkü görünür olmayı doğrudan ego ile ilişkilendiriyorlar. Halbuki mesele çoğu zaman ego değil, etki alanını büyütme meselesidir. Eğer yıllardır toplumsal konular hakkında yazıyorsanız, insanlara bir şey anlatmaya çalışıyorsanız ve gerçekten bir karşılık oluşturduysanız elbette daha fazla insana ulaşmak istersiniz. Bunun utanılacak hiçbir tarafı yok.