Günlük yaşantımızda ve standart müfredatta temel kuvvetlerin sayısı hâlâ 4 olarak kabul ediliyor, yani sayı tam anlamıyla 3'e indirilmedi. Ancak bahsettiğiniz Weinberg, Salam ve Glashow'un çalışmaları, yüksek enerji seviyelerinde elektromanyetik kuvvet ile zayıf nükleer kuvvetin aslında tek bir kuvvetin (elektrozayıf kuvvet) iki farklı yüzü olduğunu gerçekten de kanıtladı.
Geçenlerde on birinci sınıflardan biri deneme sınavından çıkıp yakama yapıştı: "Hocam belgeselde 3 dediler, siz derste 4 anlattınız, netim gitti sizin yüzünüzden!" :) Çocuğun kafa karışıklığı çok haklı tabii. Evrenin ilk anlarında, Büyük Patlama'dan hemen sonraki o akıl almaz sıcaklık ve enerjide, elektromanyetik ve zayıf kuvvetler birleşikti. Fakat evren genişleyip soğudukça, Higgs alanının da devreye girmesiyle bu simetri kırıldı. Zayıf kuvvetin taşıyıcı parçacıkları olan W ve Z bozonları kütle kazanıp hantallaşırken, elektromanyetizmanın taşıyıcısı foton kütlesiz yoluna devam etti.
Bugün bizim içinde yaşadığımız bu düşük enerjili ve soğuk evrende bu iki kuvvet birbirinden tamamen farklı davranıyor. Zayıf kuvvet atom çekirdeklerindeki radyoaktif bozunmalardan sorumluyken, elektromanyetik kuvvet ışığı, mıknatısları ve atomları bir arada tutan bağları yönetiyor. Özetle; yüksek enerji fiziği çalışan bir parçacık fizikçisi için ortada 3 temel kuvvet (Kütleçekim, Güçlü Nükleer ve Elektrozayıf) var. Fakat bizim dünyamızda ve canım test kitaplarında, düşük enerjideki bu belirgin ayrışmadan dolayı kuvvet sayısını hâlâ 4 olarak alıyoruz.
Kaynaklar
- CERN. The Electroweak Interaction. Alındığı Yer: | Arşiv Bağlantısı
- Carl R. Nave - HyperPhysics. Electroweak Unification. Alındığı Yer: | Arşiv Bağlantısı