Merhaba,

Elbette bir çok anlam çıkarılabilir ama, bana kalırsa; rasyonel düşünen bir insanın kendini ve duygularını kontrol edebilmesi gerekir. Duygusal kararlar alsa bile en azından bunun farkındadır. Çünkü karar verirken, durumu akıl ve mantık çerçevesinde değerlendirir. Bir köpeğin kuyruğunu sallaması normaldir. Peki daha küçük olan ve vücudun büyük parçasına muhtaç kuyruğun, köpeği sallaması normal midir? Her ne kadar akıl, duygularla açıklanabilecek bazı şeyleri açıklamakta yetersiz kalıyor olsa da, aklını, yani varlığının daha büyük olan kısmını kullanmayan insan hayatta dahi kalamaz.

Anlatılmak istenen; rasyonel birey, duygularından ötürü, normalde, değerlendirmesinin, durum analizinin sonucunda almayacağı kararlar alırsa, bireyin isteğiyle hareket eden ve bireye bağlı olan “kuyruk” bu sefer tam aksine bireyi kontrol altına alır. Rasyonel birey, duygularının gölgesinde kararlar alırsa, bu zamana kadar kontrol altında tuttuğu duyguları, rasyonelliğine gölge düşürmeye başlar. Adeta sürekli analiz halinde olan, işleyen beyni uyuşturur. Tabii olarak, akıl, mantık, ölçü kullanılmadan alınan kararlar, çoğu zaman hüsranla sonuçlanır.

Daha az ihtimal vermekle birlikte düşünülebilecek başka bir perspektif de; ruh halinin, düşünme yetisi üzerindeki etkisine bakmaktır. Köpekler mutlu olduklarında kuyruklarını sallarlar. Duygusal, yani bu durumda “duygu hali kolaylıkla değişen“ anlamında kullanılan kelime, canlının mütemadiyen değişen ruh halinden ötürü potansiyelinin tamamını kullanamayabileceğine işaret eder. Bilimsel olarak negatif ruh hali/stresin, psikolojik etkilerin yanı sıra, beyni küçülttüğü ve beyin hücrelerini öldürdüğü kanıtlanmıştır. Beyin ve rasyonelliğin ilişkisi kuşkusuz ayandır zaten.