Ne Olacağım Hakkında Hiçbir Fikrim Yok Ve Bu Çok Yorucu?

Merhaba,

Güzel bir yanıt yazılmış aslında! Buna eklemek istediğim bir söz var, geçenlerde karşıma çıkan. Antropolog ve Eğitim Bilimci Gregory Bateson, biz insanların artık doğayla uyumlu, doğayı dikkate alan bir zihin yapısına geçmemiz gerektiği ile ilgili geniş ve ayrıntılı çalışmalar yapmış. O çalışmalarından birinde, "İnsanların," diyor, "doğayı ve doğada yaşayan tüm canlıları dikkate almadan vereceği kararlar, ancak kötü fikirlerden doğmuş olabilir." Biraz sert ve eleştirel bir söylem olmakla beraber, insanın kararlar verirken, bu dünyaya ve bu dünyanın doğasına zarar vermeyecek işler yapmayı hedef edinmesi, onun ruhsal bağlantılarını artıracağı için, kimi zaman göremediği şeyleri görmesi kolaylaşıyor. Bugünkü dünyaya baktığımızda, doğaya zararlı birçok işler yapılmakta! Ama bir markette para kazanmak zorunda olan kasadaki insan, yaptığı işin doğaya hiçbir zararı olmadığını düşünüyor. Halbuki, orada satılan ve özellikle de çocuklar ile gençlerin sağlığını tehdit eden sayısız yiyeceğin satılmasında bir görev üstlendiği için, bu durumun bir parçası haline geliyor. Elbette ki para kazanma zorunluluğu hepimizi zorlamakta ve çaresiz bırakmakta. Fakat genç ya da yaşlı, hepimiz,^[1][1] yeni yaratıcı uğraşlar bulmak ve mümkünse bununla geçinebilmek gibi zorlu bir sürecin içindeyiz.. Buna zorlu demek yerine heyecan verici demek isterdim, fakat tarih boyunca yenilikler, beraberinde hep bir direnç getirmiş. Yazımı bitirmeden önce, geçenlerde izlediğim bir belgeselde gördüğüm gençlerden söz etmek istiyorum. Üç genç birleşip villalarda yaşayan insanların bulunduğu mahallelerde, "Bundan böyle çim yok, artık sebze ekiyoruz." yazılı bisikletlerle dolaşıp insanlara bostan yapmayı öğretiyorlar. Çıkış noktaları da şu idi: "Sebzelerin bir yerden bir başka yere taşınması için harcanan mazotla hava kirliliği arttığı gibi, yerel olmayan yiyeceklerle beslenen insanların bağırsak floraları bozuluyor. Bu üç genç, üç tekerlekli bisikletlerinin arkasındaki sepetlere kazma, kürek, çapa, ne varsa doldurmuşlar, bisikletlerinin yan tarafına da bu sözü yazmışlar. "Çimlere son, artık sebze yetiştireceğiz...."