Merhaba

İnsanın algısıyla yaşadığı deneyim uyuşmadığında mutlu olması mümkündür lakin zihni yaşananları sürekli olumsuz yorumluyorsa o mutluluğu fark etmesi veya koruması zorlaşabilir. Burada söylenen cümleyi doğrudan kendinize yönelik bir hüküm gibi algılamışsınız. Oysa “İki kişilik mutsuzluktansa yalnızlığı tercih ederim” demek, “Seninle kimse mutlu olamaz” demek değildir. 

Aslında bu düşünceyi şöyle açıklamanın faydalı olacağını düşünüyorum : 

Depresyon yaşamak benim kimliğim değil, içinde bulunduğum bir dönemdir. Bir kişinin ilişki hakkındaki tercihi de benim değerimi belirlemez. Kimsenin benimle mutlu olamayacağını düşünmem ise kanıta değil, korkuma dayanan bir genellemedir. Keza bir insanın zaman zaman mutsuz olması, karşısındaki kişiyi de mutlaka mutsuz edeceği anlamına gelmez. İlişki depresyonu tek başına çözmez fakat depresyon da bir insanı sevilmeye veya sağlıklı bir ilişki yaşamaya elverişsiz hale getirmez. Umarım cevabım, söylenen cümleye farklı bir açıdan bakmanıza ve kendinize karşı biraz daha adil davranmanıza yardımcı olmuştur. Saygılarımla.