Hap yutmaktan korkmaktan mı bahsediyorsun yoksa boğaza yapışmasından mı anlamadım. Ama ben boğaza yapışması durumunda nasıl içebileceğine dair bir taktik vereceğim: İlk önce 3 yudum su iç sonra hapı ağızına al ve bir bardak su iç. 3 yudum su boğazının kuruluğunu ve hapın boğazına yapışmasını giderecektir(test edilmiş, onaylanmış).

Eğer ki, psikolojik olarak yutamıyorsanız (bu bir fobi türüdür); öncelikle bu fobi neymiş kısaca bakalım: Yutma fobisi genellikle kadınlarda görülen yaş fark etmeksizin olabilecek bi' psikolojik rahatsızlıktır. Bu kişiler çoğunlukla çerez, çikolata topları, şekerleme vb. gıdaları tüketemezler veya tüketirk^[1]en oldukça zorlanırlar. Ama iyi haber: Tedavisi vardır, hemde kendi kendinizi tedavi edebilirsiniz.

Şöyle ki: Bilişsel davranışçı terapi, bilişsel yeniden yapılandırma, EMDR tedavisi, psikoeğitim, duyarsızlaştırma gibi tedavi yöntemleri, fobinin tedavisinde etkili sonuçlar alınmasına yardımcı olmaktadır. Bu fobinin tedavi edilmesi ile bireylerin katı yiyecekleri tüketmeye başladığı, kalabalık yerlerde, sosyal ortamlarda rahatlıkla yemek yiyebildiği görülmektedir.

Yutma fobisinin tedavisinde etkili olan terapi yöntemlerinde biri de maruz bırakmadır. Maruz bırakma yöntemi ile bireyler yemekten kaçındıkları, yedikleri zaman tıkanacakları besinlerle yüzleşmekte yani bu besinlere maruz bırakılmaktadır. Maruz bırakma terapisinin ardından geçmişte korkulan gıdaların tüketilmeye başlandığı gözlenmektedir. Bu zorbalık, yemek istemiyor deyebilirsiniz. İstemeseydi zaten tedavi olmaya çalışmazdı. "zorla" yemek istemiyor mu diyorsunuz? Her fobi için geçerli değildir ama çoğunlukla işe yarar "korkunun üstüne gitmek". Bu tedavinin mantığı, korkulan şeylerin hiç bir zararı olmadığını göstermektir. Eğer hap yutmakta zorlanıyorsan düzenli olarak seans gibi çerez yeme zamanı uygulamanı öneririm(psikiyatri uzmanları da öneriyor yani sadece benim görüşüm değil). Ben karanlıktan korkardım birkaç ay öncesine kadar. Adrenalin bağımlısı biri olduğum için sıkıldığımda hava karardığında ve hiç ses yokken odama kapanır ve ışıkları kapatırdım. Stres patlaması yaşıyordum, karanlık korkusu olan kişilerle ilgili bir araştırma yaparsan anlarsın. Ciddiyim, hiç birşey olmadığını gördükçe karanlıktan korkmamaya başladım. "Bu sadece filmlerin üzerimde bıraktığı saçma bir etki" dedim. Sende korkunun üzerine giderek tedavi olabilirsin.

Bu yazıyı okuyan hiç kimsenin bilgi açlığı bitmesin:)