Batı uygarlığının temelleri Antik Yunan dönemine dayanmakla beraber sürekli gelişim içinde (Skolastik Dönem harici) olmuştur. Antik Yunan'dan bu yana bilimsel ve felsefi gelişmeler hep gelişmiştir. Roma, Antik Yunan, Helenistik Dönem, Britanya ve Almanlar bunun en iyi örnekleridir. Gelelim felsefesine.

Öncelikle Batı felsefesi adı sizi yanıltmasın. Batı felsefesi sadece bizim batı olarak bildiğimiz Avrupa'ya özgü değildir. Coğrafi keşifler ile başlayan zincirleme gelişim çağları ile beraber Avrupa birçok kültürü yok etmiş ve Avrupa isminden "Batı" ismine geçmiştir. Bu mantıkla hareket edersek (ki etmemiz lazım) Japonya'da batıdır, Türkiye'de.

Neyse felsefesini inceleyelim. Batı medeniyeti bireycidir, toplumsallığa değil bireye önem verir. Bu da bireyin diğerlerine göre daha özgür olması demek. Doğu felsefesinde toplum önemlidir. Bunu kıyaslamak gerekirse; Batı için birey önemlidir çünkü herşeyin yapı taşı bireydir, Doğu için toplum ve beraberlik önemlidir çünkü insanlar aynı ortamda yaşar, aynı hayatı paylaşır, birbirinin mükemmel ve kusurlu yanları görürler. Mahremiyet bir yere kadardır. Birisi bir hatadan elenirse toplumculuk devreye girer ve elenenin yerine başkası geçer, bu sayede bağlar güçlenir.^[1]

Batı daha uscudur (Akılcılığın Türkçesi) Doğu ise felsefi. Batı bilime ve akla aşırı önem veren ama bir o kadarda "romantik" denilebilecek küme iken Doğu romantik, gelenekçi, felsefi ve duygusal kümedir. Ancak doğu sadece bu değildir. Doğu felsefe, tıp, matematik, teoloji ve yaşambilim gibi alanlarda Avrupa'ya fark atabilecek kadar gelişmiştir ancak bu yine toplumculuğa bağlıdır. En iyi örneği İslâm'ın altın çağıdır. Sadece Müslümanlar değil diğer dinlerden ve uluslardan olanlar tek bir çatı ve ülkü doğrultusunda el ele verip çalıştılar ve çağdaş bilimin gelişmesini sağladılar.(Not; İslam'ın altın çağına dair kaynak ekleyecektim ancak yeterli kaynak bulamadım, yazdıkların kaynaklardan okuduğum bilgilerin topamıdır, esen kalın)