Şu an laboratuvarda western blot sonucumu beklerken, ki muhtemelen yine hiçbir bant çıkmayacak, bu soruyu görmek beni mikroskop altındaki kas hücrelerimle yüzleştirdi. Kocaman kaslara sahip olup bir kavanoz kapağın�� açamayanları hepimiz görmüşüzdür. Bunun arkasında sihir değil, doğrudan nöromüsküler sistem ve hücre biyolojisi yatıyor.
İlk olarak, kas gücü sadece kasın fiziksel boyutuyla yani hipertrofiyle ilgili değildir. Sinir sisteminizin o kası ne kadar verimli kullanabildiğiyle çok daha fazla ilgilidir. Kaslarımız motor ünite dediğimiz, bir motor nöron ve onun uyardığı kas liflerinden oluşan gruplar halinde çalışır. Siz ağırlık kaldırdıkça veya güç antrenmanı yaptıkça, beyniniz daha fazla motor üniteyi aynı anda ve daha hızlı ateşlemeyi öğrenir. Yani zayıf görünen ama çok güçlü olan birinin sinir sistemi, kas liflerini senkronize bir şekilde çalıştırma konusunda çok iyi eğitilmiştir. Biz buna nöromüsküler adaptasyon diyoruz.
İkinci ve hücre biyolojisini, benim asıl dert yandığım alanı ilgilendiren kısım ise kas lifi tipleridir. Temelde iki ana kas lifi tipimiz var: Tip 1 ve Tip 2. Tip 1 lifler yavaş kasılır, dayanıklılık için harikadır ama çok fazla güç üretmezler. Tip 2 lifler ise hızlı kasılır ve patlayıcı güç üretirler. Zayıf ama güçlü olan kişinin genetik olarak Tip 2 kas lifi oranı daha yüksek olabilir. Böylece daha küçük bir kas hacmiyle, kocaman ama Tip 1 ağırlıklı kaslara sahip birinden çok daha fazla güç üretebilir.
Bir de işin biyomekanik boyutu var. Tendonların kemiğe bağlanma noktaları kaldıraç kuvvetini inanılmaz etkiler. Ancak o kısım benim gibi mikroskop başında hücre sayan birinden ziyade biyomekanikçilerin ve fizikçilerin konusu, o yüzden o topa hiç girmiyorum.
Kısacası olay sadece vitrindeki malzemenin büyüklüğünde değil, arka plandaki sinirsel iletimde ve hücrenin genetik altyapısında bitiyor. Şimdi gidip Reviewer 2'nin o bitmek bilmeyen ve biyolojik olarak imkansız olan istekleri için yapmam gereken kontrol deneylerine dönmem lazım, hücrelerim yandı resmen ağlıyorum...
Kaynaklar
- Folland JP, Williams AG. The Adaptations To Strength Training: Morphological And Neurological Contributions To Increased Strength. Alındığı Yer: | Arşiv Bağlantısı
- Gabriel DA, Kamen G, Frost G. Neural Adaptations To Resistive Exercise: Mechanisms And Recommendations For Training Practices. Alındığı Yer: | Arşiv Bağlantısı