Hayvan zehirleri, diğer bileşiklerin yanı sıra zengin protein, peptit, nörotransmitter kaynaklarıdır. Evrim ve doğal seleksiyonun bir sonucu olarak, hayvan zehirleri ve zehirlerinden kaynaklanan toksinler geniş kapsamlı farmakolojik aktiviteler sergiler. Toksin hedefleri biyolojik fonksiyonlarla ilgili olduğundan, birçoğu insan hastalıklarında önemli rol oynadığından, yeni terapötik ajanların tasarımında çeşitli zehir bileşenleri kullanılmıştır. Ayrıca, ileri sürülen terapötik hedefleri doğrulamak ve çeşitli ilaç kütüphanelerini geliştirmek için kozmesötikler, teşhis araçları ve deneysel moleküller olarak kullanıldılar. Karasal ve deniz organizmalarından çeşitli biyolojik olarak aktif toksinler bildirilmiş olmasına rağmen, ilaç modelleri olarak doğrulanmaları ve klinik bir çalışmada kullanımları da dahil olmak üzere ilk ilaç keşif aşaması arasında büyük bir boşluk vardır. İlaç adayları, klinik evrelere geçmeden önce güvenliklerini değerlendirmek için farmakolojilerini ve biyokimyalarını, kanserojenliklerini ve üreme sistemi üzerindeki etkilerini belirlemek için çok çeşitli in vitro ve in vivo testlerden geçmelidir. Başka bir deyişle, ilaç geliştirme, genellikle maliyetli olan ve dünyadaki düzenleyici kurumlar tarafından belirtilen gerekliliklere katılmak için önemli miktarda zaman alan bir aday molekülün, klinik öncesi ve klinik çalışmaların keşfedilmesini içerir. Pazarlanan 11 onaylanmış toksin bazlı molekül arasında, bir molekül (zikonotid) koni salyangozlarından, ikisi kertenkelelerden (eksenatid ve lixisenatid), ikisi sülüklerden (bivalirudin ve desirudin) ve altı yılandan (kaptopril, enalapril, tirofiban, eptifibatid, batroksobin ve kobratid) elde edilir. Batroksobin ve kobratid, yılan zehirlerinden saflaştırılmış doğal bileşiklerdir, desirudin rekombinant bir moleküldür ve diğer ilaçlar (bivalirudin, kaptopril, enalapril, eptifibatid, eksenatid, tirofiban ve zikonotid) sentetik moleküllerdir.^[1]