Kardeş Katliamı (Adelfofaji): Kaplan Köpekbalıkları Yavruları Arasındaki Ölümcül Mücadele!

Doğadaki vahşi, çoğu zaman kanlı, çoğu zaman acımasız mücadeleyi "Doğa bir savaş alanıdır." diye tanımlıyordu Charles Darwin, Türlerin Kökeni'nde. Günümüzdeki gözlemler de, bu tanımın doğruluğunu net bir şekilde gösteriyor. Bunun en "güzel" örneklerinden bir tanesi de, kaplan köpekbalıklarının henüz doğmamış yavrularının ana rahminde başlayan, ölümcül mücadeleleri...

Dişi kaplan köpekbalıklarının 2 adet rahmi bulunur ve her bir rahimde yalnızca 1 tane yavru gelişebilir. Ancak çiftleşme sonrasında, esasında onlarca yumurta döllenir ve her biri, gelişecek yavrulardan biri olabilmek için mücadele eder.

Bu "pasif" mücadele, iki şanslı yavrunun belirlenmesinden sonra kanlı bir hal alır. Yavrular, ana rahminde dişleri gelişmeye başladığı andan itibaren, diğer kardeşlerini ve döllenmiş yumurtaları öldürmeye ve yemeye başlarlar. Bu döllenmiş yumurtalar kimi zaman gelişimini yarıya kadar tamamlamış olacak kadar büyük olabilir. Ancak dişlerini ilk geliştiren yavrular, diğerlerini yok etme konusunda avantaj sahibidirler.

İşte, "kardeşin kardeşi öldürerek evrimsel avantaj sağlaması" sürecine bilimde "adelfofaji" demekteyiz. Bu kanlı ve insanın "hoş, pembe" duygularına pek de hitap etmediği sanılan bu mücadele sayesinde doğmayı başaran yavrular, diğer türlerdeki köpekbalıklarının yavrularına göre çok daha iyi, güçlü ve zeki doğarlar. Çünkü yedikleri, her ne kadar kardeşleri olsa da, besleyicilik bakımından son derece faydalı ve zengindir. Yenidoğan kaplan köpekbalıklarının boyları kimi zaman 1 metreyi bulmaktadır.

Adelfofaji, bir "yamyamlık" (kanibalizm) türü olarak karşımıza çıkmaktadır. Yaşam mücadelesinde, köpekbalıklarının belki de denizlerin hakimi olabilmesini sağlayan önemli evrimsel adımlardan biridir. Ve doğanın bize hiç de hoş gelmeyen bu mücadelesi, doğa gerçeklerinin bizim istediğimiz şekilde olmayacağının en somut göstergelerinden birisidir.