"Ücretsiz" denilen her şeyin gerçek bedeli hep verilerimiz oluyor, bu beni yormaya başladı. Ortada para dönmüyorsa ürünün siz olduğunuz gerçeği, basmakalıp bir laf olmaktan çıktı; düpedüz bir sistemin işleyiş prensibi. Bu "özgürlük" ne kadar özgür hissettiriyor? Bazen derinlemesine düşününce, hiç de öyle gelmiyor. Görünmez bir sözleşmeye imza atıyoruz sanki, okumadan.