Şu framework/library döngüsü yormaya başladı. Her yıl "bu sefer oldu, işte gerçek çözüm" diye ortaya çıkan yeni bir şey. Temelde çözmeye çalıştığımız sorunlar değişmiyor ki çoğu zaman, sadece üzerine yeni bir soyutlama katmanı ekliyoruz. Piyasayı canlı tutmanın, insanları sürekli öğrenmeye itmenin bir mekanizması mı bu, yoksa gerçekten her yeni araç bir "game changer" mı? Eskiden de karmaşık kod yazıyorduk, şimdi de. Fark nerede tam olarak? Bazen temel prensiplere dönmek, bu hız treninden inip etrafa bakmak lazım geliyor.