Anne babanızı neden milyonlara servis ediyorsunuz? Anneler Günü’nde annenizin fotoğrafını paylaşıyorsunuz. Babalar Günü’nde babanızın. Öğretmenler Günü’nde öğretmeninizin. Sevgililer Günü’nde sevgilinizin.
İşin gizlilik ve güvenlik kısmını şimdilik geçiyorum zaten. Ben daha çok bunun pratikteki mantığını anlamıyorum. "Sana değer veriyorum, o yüzden seni herkesin görmesini istiyorum. Herkes benim sana verdiğim değeri de görsün istiyorum." gibi bir noktaya çıkıyor olay.
Birine değer vermek neden bunu topluca ilan etmeyi gerektiriyor? Annenizi seviyorsanız bunu gerçekten annenizin bilmesi yeterli değil mi? Neden bunu tanımadığınız yüzlerce insana da göstermek zorundaymışsınız gibi davranılıyor? Bazen de sanki kutlanan kişi geri planda kalıyor, asıl mesele paylaşımı yapan kişinin bakın ben ne kadar değer veren biriyim mesajına dönüşüyor. Özellikle özel günlerde sosyal medya, duyguların yaşandığı bir yerden çok duyguların sergilendiği bir vitrine benziyor. Daha garibi de şu: İnsanlar artık bazı şeyleri yaşamaktan çok paylaşılabilir hale getirmeye çalışıyor. Kahvaltı yapılırken fotoğraf düşünülüyor, hediye alınırken paylaşım metni düşünülüyor, aileyle geçirilen an bile içerik haline geliyor. Bir noktadan sonra sevgi mi gösteriliyor, yoksa sosyal onay mı toplanıyor ayırt etmek zorlaşıyor. Belki de sorun paylaşmanın kendisi değil, her duygunun kamusal bir gösteriye dönüşmesi. Çünkü bazı şeyler gerçekten değerliyse, belki de herkesin görmesine ihtiyaç duymaz, duymaması gerekiyor...