İspanya’daki araştırmacılar tarafından yürütülen ve Frontiers in Psychology dergisinde yayımlanan yeni bir çalışma, şempanzelerin kristallere belirgin bir ilgi gösterdiğini ortaya koydu. Bulgular, insan atalarının yaklaşık 780.000–800.000 yıl önce kristalleri neden topladığına dair evrimsel bir açıklama sunabilir.
Arkeolojik kazılarda, Homo türlerine ait kalıntıların yanında işlevsel amaçla kullanılmadığı anlaşılan kristaller sıkça bulunuyor. Bu taşların silah, alet ya da süs eşyası olarak kullanılmadığı biliniyor. Araştırmacılar, bu davranışın kökenini anlamak için insanın en yakın akrabalarından biri olan şempanzeler üzerinde deneyler gerçekleştirdi.
Çalışmanın başyazarı Juan Manuel García-Ruiz ve ekibi, Rainfer Vakfı’ndaki kültürlenmiş şempanzelere büyük bir kuvars kristali ile sıradan bir kaya sundu. İlk aşamada her iki nesne de ilgi çekse de, kısa süre içinde kristalin tercih edildiği gözlendi. Şempanzeler kristali farklı açılardan inceleyerek döndürdü, eğdi ve bazı bireyler kristali yaşam alanlarına taşıdı. Bakıcılar kristali geri almak için yiyecek takası yapmak zorunda kaldı.
İkinci deneyde ise şempanzeler, yuvarlak çakıl taşları arasından küçük kuvars kristallerini saniyeler içinde ayırt edebildi. Kuvarsın yanı sıra pirit ve kalsit kristalleri de eklendiğinde, hayvanların farklı kristal türlerini de doğru şekilde seçebildiği görüldü. Şempanzeler kristalleri göz hizasına kaldırarak içlerinden bakmaya çalıştı ve uzun süre inceledi. Araştırmacılar, özellikle şeffaflık ve geometrik şeklin dikkat çekici özellikler olduğunu belirtti.
Kristaller doğada düz yüzeylere ve keskin kenarlara sahip nadir yapılardan biridir. Araştırmacılara göre, doğal çevrede çoğunlukla eğrisel ve düzensiz formlar arasında yaşayan erken homininler için bu tür düzenli, çokyüzlü yapılar bilişsel olarak dikkat çekici olabilir. Bulgular, estetik algının ve nesnelere yönelik merakın evrimsel kökenlerinin milyonlarca yıl öncesine uzanabileceğini düşündürüyor.
24 görüntülenme