3 senedir dışarıdan birkaç istisnası hariç destek almadan kendi paramı kazanıyordum ta ki bir kaza yaşayana kadar. Bir nevi zorunlu bir "factory reset" attı hayat bana, bu sayede davranışlarımı çok daha iyi analiz etmeye başladım, burada bahsedeceğim davranışım dürtü bozukluğum olacak, para harcarken çok fazla dürtüsel davrandığımı olduğunu ve prefrontal korteksimin neredeyse hiç çalıştırmadığımı fark ettim, sonuç olarak sağlığımı ve işimi tehlikeye atacak seviyeye ulaşmıştı, hırsım ve egom yüzünden yaptığım harcamaları bir şekilde sonlandırmam gerekti, burada bana ışık tutan kazanım da kitapta da bolca geçen "Makul" olmaktı, en iyisi olmak zorunda değilim, tüm oyuncaklara aynı anda sahip olmak zorunda değilim, ama kendime makul olmak zorundayım. (Kendi iyiliğim için)