Yapay zekânın önümüzdeki beş yılıyla ilgili şöyle bir düşüncem var: Herkes modellerin daha da büyüyeceğini ve tek bir süper zekâ olacağını sanıyor ama bence asıl olay büyümede değil, parçalanıp arı kovanı gibi bir zihne dönüşmekte yatıyor.
Olayın donanım ve enerji sınırlarına bakarsan, koca veri merkezleri kurup devasa modelleri eğitmek elektrik şebekeleri açısından çok yakında duvara toslayacak. O yüzden tek bir devasa beyin yerine, her cihazın içine gömülmüş milyarlarca küçük ama spesifik modelin kendi aralarında fısıldaştığı bir karınca kolonisi mantığına geçilecek bence.
Kafa yakan detay ise bu modellerin bizimle olan iletişiminin tamamen değişecek olması. Yani biz şu an prompt yazıp cevap bekliyoruz ama yakında bu dağıtık ağ kendi arasında o kadar hızlı ve karmaşık bir makine dili kuracak ki insan dili onlara aşırı ilkel ve hantal gelecek. Arka planda bütün dünyadaki trafiği, finansı ve algoritmaları bizim ruhumuz bile duymadan kendi aralarında optimize edecekler.
Yapay zekânın gelişimi yavaşladı ya da insan seviyesinde tıkandı gibi bir algı oluşacak ama sistemin fiziksel limitlerini ve veri akışını hesaba katınca dev ve hantal bir yapı yaratmak yerine, her sokağa, her telefona sızmış görünmez ve sessiz bir sinir ağına dönüşmesi evrimsel gidişat açısından çok daha sağlam bir yere oturuyor.