"Belki bazı okurlar yukarıda yazdıklarımızdan Yargıç Kaufman'ın annemizle babamızın komünizmi çocuklarından çok sevdiği yargısının doğru olduğu sonucuna varabilir. Ama biz hep, annemizle babamızın bizi çok sevdiklerini hissettik, buna inandık. Bizim tanımımıza göre annelik ve babalık etmenin temel öğesi, çocuklarımıza daha iyi bir dünya bırakmak yolunda çalışmaktır; bu öğe, çocuklarımıza bir insanlık ve adalet duygusu aşılamayı da içerir. Böyle ilkeler konusunda sadece konuşmak ve onları uygulamamak, kayıtsız ve dolayısıyla etkisiz bir mesaj gönderir. Robert'ın kurduğu Rosenberg Çocuk Vakfı'nın hedeflerinden biri de budur. Bu vakıf, çocukları olmasına karşın dünyayla ilgilenen ve yürekli adımlar atan ailelere yardım etmektedir. Toplumsal aktivizm tam zamanlı çalışan profesyonellere bırakılmamalı, çocuksuz olanlara yardımla sınırlanmamalıdır. Biz, daha insancıl ve daha adil bir toplum yaratmanın, aile kaygıları olan sıradan yurttaşların etkinliği sayesinde mümkün olacağına inanıyoruz. Bazıları bu paragrafta yazdıklarımızın öncekilerle çeliştiğini sanabilir. Onları dışlamıyoruz, ama bunun, üzerinde yürünecek ince bir yol olduğunu biliyoruz, bu çizgiyi hepimiz aynı yerde çizmeyeceğiz."