Bu aralar yeni çıkan framework’leri, tool’ları görüp içimden hep aynı şey geçiyor: "Yine mi?" Sanki bitmeyen bir güncelleme döngüsü içindeyiz. Sürekli "en iyisi bu" diye sunulanlar aslında bizi kendi işimizin özünden, yani problem çözmekten uzaklaştırıp tool peşinde koşturuyor. Bu sürekli yenilik arayışı, hem pazarlama stratejileriyle hem de geliştiricinin "geride kalma" korkusuyla besleniyor. Okuyamadığımız kitap yığınları gibi, öğrenilecek tool'lar da birikiyor; sadece raflar değil, zihinler doluyor. İnsan bazen durup sormak istiyor: Bu "gelişim" gerçekten kimin işine yarıyor?