Şecere-i Türk (Çağatayca: شجرهٔ تراکمه ''Türkmenlerin Soyağacı")

Ebu'l-Gazi Bahadır Han
Devlet adamı ve tarihçi (D. 1603, Urgenç - Ö. 1663, Hive). Yadigâr Han olarak da bilinir. Cengiz Han soyunun Seybani hanedanındandır. Arap Muhammet Han ile Mihr Banu Hatun’un oğludur. 1643-63 yılları arasında Hive Hanlığı yapan bir devlet başkanı ve tarih yazarıdır. Han olmadan önce İran’da on yıl çok iyi bir öğrenim gördü. Onun hükmü altında Hive altın çağını yaşadı. Önemli bir kaynak olan ve Ana Asya’nın tarihini anlatan, aynı zamanda Türklerin kökenine dair kitapları Kıpçak Türkçesi ile yazmıştır. Babası Arap Muhammed Han’ın sağlığında genç yaşta Kat’a vali olarak atanarak (1619) devlet yönetiminde görev aldı. Kardeşleri İlbars ile Hubeş’in ayaklanmaları sırasında babasının yanında yer aldı. Babası yenilerek kardeşleri tarafından öldürülünce Buhara Hanı İmam Kuli Han’a sığındı (1620).

Türklerin soy kütüğü, menşeine dair bir eser olan Şecere-i Türki, 17. yüzyılda Ebu'l Gazi Bahadır Han tarafından Anadolu sahası dışında yazılmış bir eserdir.
Şecere-i Türki'de Türk tarihi konu edinilmiş ve bu tarih dokuz bölüm şeklinde anlatılmıştır.
Eser, destan, anı tarih karışımı bir eserdir.
Çağatay Türkçesinden Türkiye Türkçesine aktarılmıştır.
Eser, 1864'te Tasvir-i Efkâr gazetesinde tefrika edilmiştir.
Ebu'l Gazi Bahadır Han, bu eseriyle milli tarihimizin Osmanlı Türklüğü bilgisinden uzak kalmış bir sahasını tanıtmak istemiştir.
Şecere-i Türk'ün yazarı olan Ebu'l Gazi Bahadır Han, şairlik dışında âlim ve tabiplikle de bilinen bir şahsiyettir.
Şair, eserde kendisini diğer milletlerin şahsiyetleriyle karşılaştırırken "askerlik" yönünün üstünlüğünü ön plana çıkarmıştır.