Doğadan Esinlendiklerimiz ve Mühendislerin Doğadan Öğrendikleri

MS 200’lerde kendilerine demir ve sedeften diş yapan insanlar, günümüzde de birçok tıbbi ve endüstriyel soruna doğadan esinlendikleri malzeme ve yöntemlerle cevap bulmaya çalışıyorlar. Milyonlarca yıldır yaşanan evrimsel süreç, dünyamızı olağanüstü etkileyici bir malzeme geliştirme laboratuvarı haline getirdiğinden bilim insanları bu konuda hiç ilham kaynağı sıkıntısı yaşamıyorlar.

Midyelerin su altında kayalara tutunmak için ürettikleri yapışkanı inceleyen bilim insanları, yumuşak dokuları ve kırık kemikleri yapıştırmada kullanılmak üzere sentetik midye tutkalı üretmeye çalışıyorlar.

Bir diğer ilham kaynağı ise, tehdit edildiklerinde saniyeler içinde katılaşan ve özel kolajen lifçikleri sayesinde kolayca yumuşayan denizhıyarları. Bu canlılar, felçli hastalara ve hatta Alzheimer ve MS hastalarına motor fonksiyonlarını yeniden kazandırmak üzere beyinlerine yerleştirilebilecek mikroelektrotlar için model oluşturuyor.

Nilüfer çiçeğinin yaprakları üzerindeki mumlu tüpler baz alınarak leke tutmayan ve su geçirmeyen sentetik kumaşlar üretiliyor. Güney Amerika’da yaşayan bir kelebeğin kanatları üzerindeki pulların ışığı yansıtmasıyla oluşan renkli görüntüsünden ilham alınarak boya kullanılmadan, kendinden renkli kumaşlar elde ediliyor.

Bulundukları ortama göre derileri üzerindeki desenleri değiştirebilen ahtapotlar ve mürekkep balıklarından esinlenerek geliştirilmiş, çevresindeki desenleri “okuyabilen” ve bu desenlere uyum sağlamak üzere renk değiştirebilen esnek tabakalar kamuflaj tekniklerinin gelişmesinde umut vadediyor. Hatta bazı mayo firmalarının köpekbalıklarını model alarak ürettikleri su direncini azaltan ve itme kuvveti sağlayan mayoları yarışmalarda yasaklanabiliyor.

Bunlar, sadece birkaç örnek; doğadan öğreneceğimiz daha çok şey var!