Dili Farklı Şekillerde Bükebilme Tamamen Genetik Mi?

Bu yazının içerik özgünlüğü henüz kategorize edilmemiştir. Eğer merak ediyorsanız ve/veya belirtilmesini istiyorsanız, gözden geçirmemiz ve içerik özgünlüğünü belirlememiz için [email protected] üzerinden bize ulaşabilirsiniz.

Mit-1: "İnsanların az bir kısmı dillerini farklı şekillerde bükebilmektedirler. Bu genetik bir özelliktir ve ebeveynlerden yavrulara geçer. Yani ebeveyn bükebiliyorsa, yavru da bükebilir."

Mit-2: "Kalıtım biliminin en güzel örneklerinden biri dil bükebilmedir. Eğer anne ve baba dil bükebiliyorsa, yavru da büyük ihtimalle dil bükebilecektir. Eğer ikisi de bükemiyorsa, çocuk kesinlikle dil bükemeyecektir."

Gerçek: Yapılan birden fazla farklı araştırma, dil bükebilme ile kalıtım arasında doğrudan bir ilişi bulamamıştır. Genetiğin, her özellikte olduğu gibi belirli bir miktarda katkı sağladığı tespit edilebilmiştir.

Bilgi-1: Yapılan araştırmalar, nüfusun %65-81 arasının dil bükebildiğini, kadınlarda ise erkeklerden biraz daha fazla dil bükebilme yeteneği olduğunu göstermektedir.

Bilgi-2: Dil bükme, sanılanın aksine, sonradan öğrenilebilen bir yetenektir. Çocukların çoğu doğuştan bu yetiden yoksundur, büyüdükçe bunu öğrenip uygulayabilirler. Yetişkinler de dil bükmeyi çalışarak öğrenebilmektedirler. Japonya'da çocuklar üzerinde yapılan uzun soluklu bir araştırma, 6-7 yaşında dil bükebilme yetisini %54 iken, 12 yaşında bu oranın %76'ya çıktığını göstermiştir.

Bilgi-3: Yapılan araştırmalar, ebeveynlerde dil bükme becerisi olanların yavrularında bu yetinin bulunma ihtimalinin yüksek olduğunu göstermektedir. Ancak 1940 ve 1951 yıllarında yapılan araştırmalarda, ebeveynleri kesinlikle dil bükemezken, yavruların dil bükebildiği birçok aile tespit edilmiştir. Dolayısıyla bu yetenek, yalnızca genlerle belirlenmemektedir. Bu araştırmaları, ikizler üzerinde yapılan deneyler de birebir desteklemektedir.

Bilgi-4: Dil bükebilme, çok büyük bir ihtimalle çeşitli artistik ve jimnastik hareket gibi küçüklükte daha kolay öğrenilebilen, sonradan ise daha zor öğrenilen bir kas hareketidir. Bu sebeple çocuklar bunu daha kolay öğrenirlerken, yetişkinlerin öğrenmesi güçleşmektedir. Bu konu üzerindeki araştırmalar halen sürmekle birlikte, %100 genlerin belirlediği bir durum olmadığı rahatlıkla söylenebilir.

 

Kaynaklar ve İleri Okuma:

  1. Komai, T. 1951. Notes on lingual gymnastics. Frequency of tongue rollers and pedigrees of tied tongues in Japan. Journal of Heredity 42: 293-297.
  2. Lee, J. W. 1955. Tongue-folding and tongue-rolling in an American Negro population sample. Journal of Heredity 46: 289-291.
  3. Liu, T. T., T. C. Hsu. 1949. Tongue-folding and tongue-rolling in a sample of the Chinese population. Journal of Heredity 40: 19-21.
  4. Martin, N. G. 1975. No evidence for a genetic basis of tongue rolling or hand clasping. Journal of Heredity 66: 179-180.
  5. Matlock, P. 1952. Identical twins discordant in tongue-rolling. Journal of Heredity 43: 24.
  6. Sturtevant, A. H. 1940. A new inherited character in man. Proceedings of the National Academy of Sciences USA 26: 100-102.
  7. Sturtevant, A. H. 1965. A History of Genetics. Harper and Row, New York, NY.

Boğalar Kırmızı Renk Görünce Sinirlenirler Mi?

Bilim ve Sanat

Yazar

Çağrı Mert Bakırcı

Çağrı Mert Bakırcı

Yazar

Evrim Ağacı'nın kurucusu ve idari sorumlusudur. Popüler bilim yazarı ve anlatıcısıdır. Doktorasını Texas Tech Üniversitesi'nden almıştır. Araştırma konuları evrimsel robotik, yapay zeka ve teorik/matematiksel evrimdir.

Konuyla Alakalı İçerikler
  • Anasayfa
  • Gece Modu

Göster

Şifremi unuttum Üyelik Aktivasyonu

Göster

Göster

Şifrenizi mi unuttunuz? Lütfen e-posta adresinizi giriniz. E-posta adresinize şifrenizi sıfırlamak için bir bağlantı gönderilecektir.

Geri dön

Eğer aktivasyon kodunu almadıysanız lütfen e-posta adresinizi giriniz. Üyeliğinizi aktive etmek için e-posta adresinize bir bağlantı gönderilecektir.

Geri dön

Close
Geri Bildirim