Uydular ne sıklıkla çarpışır? Çok küçük uzay enkazı parçaları zaman zaman herhangi bir uyduya çarpabilir; ancak iki tam uydunun bilinen ilk uydu-uydu çarpışması daha yalnızca geçen hafta yaşandı. Binlerce uydu fırlatılmış olsa da çarpışmaların bu kadar seyrek olmasının nedeni uzayın akıl almaz genişliği. Yine de geçen hafta, çalışmayan Rus haberleşme uydusu Cosmos 2251, Sibirya üzerinde, Rusya'da, faal ABD haberleşme uydusu Iridium 33'e doğrudan çarptı. Her iki uydu da yok oldu. Yukarıdaki görselde küçük bir ek pencerede gösterilen, dağılan enkaz bulutu içindeki iri parçacıkların çokluğu, diğer çalışan uyduların da hızlı hareket eden zararlı bir mermiyle vurulma riskini artırıyor. Çarpışma, yerden yalnızca 750 kilometre yükseklikteki alçak Dünya yörüngesinde gerçekleşti. Bu yükseklik pek çok uydunun paylaştığı bir bölge; ancak insanların bulunduğu Uluslararası Uzay İstasyonu'nun 350 kilometrelik irtifasından da belirgin biçimde daha yukarıda. Uydular, hızlı hareket eden uzay çöpü tarafından vurulunca parçalanabildiği için, bu kaza gelecekte yaşanabilecek daha dramatik bir uydu çarpışmasının bir gün art arda çarpışmaları büyüten bir ablasyon kaskadını tetikleyebileceği endişesini öne çıkarıyor. Sonuç olarak, ilerideki insanlı uzay uçuşları giderek daha riskli ve pahalı hale gelebilir; uyduların kullanım ömürleri de giderek kısalabilir.