Kocaman, mavi ve kendini bir gökadanın etrafına sarabilecek ne olabilir? Bir kütleçekim merceği serabı. Yukarıdaki görüntüde solda, sıradan bir beyaz gökadanın kütleçekimi, çok daha uzaktaki mavi bir gökadanın ışığını kütleçekimsel olarak büküp biçimini bozmuş. Genellikle bu tür ışık bükülmesi, uzaktaki gökadanın seçilebilen iki ayrı görüntüsünü üretir. Ancak burada mercek hizalanması o kadar kusursuz ki, arka plandaki gökada neredeyse tam bir halka hâline gelecek şekilde çarpıtılmış. Böyle bir mercekleme etkisi, Albert Einstein tarafından 70 yıldan daha uzun süre önce oldukça ayrıntılı biçimde öngörüldüğü için, SDSSJ1430 gibi bu tür halkalar bugün Einstein Halkaları olarak biliniyor. SDSSJ1430, Sloan Lens Advanced Camera for Surveys (SLACS) kampanyası sırasında keşfedildi. Bu gözlem programı, Sloan Digital Sky Survey (SDSS) tarafından bulunan mercek adaylarını, Hubble Uzay Teleskobu'nun ACS kamerasıyla incelemişti. SDSSJ1440 gibi güçlü kütleçekim mercekleri, yalnızca tuhaf birer gök olayı değil; sahip oldukları çok sayıda özellik, gökbilimcilerin ön plandaki mercek gökadanın kütlesini ve karanlık madde içeriğini belirlemesine olanak tanır. Bu ölçümler sayesinde SLACS verileri, örneğin karanlık madde oranının toplam gökada kütlesi arttıkça yükseldiğini göstermek için kullanıldı. Sağdaki küçük ek görüntüler ise yukarıdan aşağıya doğru şunları gösteriyor: bilgisayarla yeniden oluşturulmuş, arka plandaki mavi gökadanın gerçekte nasıl göründüğü; yalnızca öndeki beyaz gökada; ve yalnızca merceklenmiş mavi arka plan gökadası.