19/20 Ocak’a gelindiğinde McNaught Kuyruklu Yıldızı’nın görkemli toz kuyruğu yaklaşık 150 milyon kilometreye uzanmıştı. Bu devasa manzarayı bütünüyle görebilmek için Dünya’nın hem güney hem de kuzey yarımkürelerinden çekilmiş görüntüler gerekiyordu. Şili’deki Cerro Paranal’dan (solda) ve İtalya’daki Karnik Alpleri’nden alınan bu iki görünüm, bu benzersiz grafikte bir araya getirilmiş. Grafik ayrıca kuyruklu yıldızın yörüngesinin (noktalı çizgi) perspektif görünümünü ve Güneş’in göreli konumunu da gösteriyor. Güneş ışınımının basıncıyla sürüklenen toz kuyruğu başlangıçta Güneş’ten uzağı işaret eder; ancak aynı zamanda kuyruklu yıldızın yörüngesinin dış tarafında da geride kalır. Astronomlar, kuyruk boyunca görülen belirgin çizgilenmeler de dahil karmaşık yapıyı açıklayabilmek için, toz üzerinde etkili kuvvetleri (ör. kütleçekim, Güneş rüzgârı ve ışınım) ve ayrıca toz tanelerinin uzaya salınma zamanını ve boyutunu hesaba katarak modeller kurar. Diyagramda, günberi geçişine göre yaklaşık aynı zamanda salınmış toz tanelerinin modeldeki konumları, synchrones, kesik çizgilerle gösterilmiştir. Benzer boyuttaki tanelerin konumları ise, syndynes, düz çizgilerle gösterilmiştir.