Işık, sandığımızdan daha karmaşık. Astronomlar ışığı ölçerken genellikle onun yönü, enerjisi ve (bazen) spin polarizasyonu ile ilgilenir. Ancak yakın zamanda, fotonların daha geniş biçimde fark edildiği üzere, yörüngesel açısal momentum (OAM) da taşıyabildiği anlaşıldı. Bu özellik, klasik anlamda, Dünya’nın hem Güneş’in çevresinde dolanmasına hem de kendi ekseni etrafında dönmesine benzetilebilir. Yukarıdaki görselde, OAM taşıyan bir fotonun dalga cephesinin burulduğu gösteriliyor; OAM’si sıfır olan ışığın düz dalga cephesiyle karşılaştırıldığında fark hemen seçiliyor. OAM’li ışık, iletişimde taşınan bilgi miktarını artırmak için ya da belirli türdeki gökbilimsel kaynakları ayırt etmekte kullanılabilir. Sıradan bir mercekten geçtiğinde, OAM’siz ışık bir noktaya odaklanır; buna karşılık OAM’li ışık bir halkaya odaklanır. Yine de kozmosta oradan oraya saçılıp duran ışığın büyük bölümünün OAM’sinin çok küçük (ya da sıfır) olması beklenir. Bu yüzden oluşan halka çoğu zaman ölçülemeyecek kadar küçüktür. Ölçüm için başka umut vadeden yöntemler bulunsa bile, OAM’yi gökbilimsel keşiflerde kullanmak, kuramsal bir olasılıktan çok gözlemsel açıdan ne kadar uygulanabilir olduğu sorusuna takılabilir.