Bence ilk birkaç saniye bunun bir rüya ya da deja vu olduğunu sanırdım. Ama aynı anıyı hem geçmişte hem de gelecekte gerçekten yaşadığımı fark etseydim, sanırım en çok zaman kavramını sorgulardım. "Acaba gerçekten seçimlerimi ben mi yapıyorum, yoksa her şey zaten yaşanmış mı?" diye düşünürdüm. Bir yandan inanılmaz bir merak hissederdim, bir yandan da hafif bir korku... Çünkü geleceği görmek heyecan verici olduğu kadar biraz ürkütücü de olurdu. Ama yine de sanırım en sonunda şunu söylerdim: Geleceği bilsem bile, o ana kadar nasıl geldiğimi yaşayarak öğrenmek isterdim. Çünkü bazı şeylerin değerini, sonucunu bilerek değil, yaşayarak anlıyoruz.
[1]
Tüm Reklamları Kapat
Kaynaklar
- İrem Kaplan. (). Kendim.