Merhaba
Bu düşünce termodinamik açıdan bütünüyle yanlış değildir. Yaşam, çevresinden düşük entropili enerji alır kendi düzenini korurken dışarıya ısı ve atık bırakarak toplam entropiyi artırır. Bu anlamda yaşamak, evrenin düzenine başkaldırmak değil, enerji farklarını tüketmenin yollarından biridir. Lakin ikinci yasa entropinin mümkün olan en hızlı biçimde artacağını söylemez yalnızca toplam entropinin azalmayacağını söyler. Dolayısıyla evrenin yaşamı bu amaçla “icat ettiğini” söylemek, fiziksel bir sonuçtan ziyade ona niyet yüklemek olur. Keza yaşam Dünya’daki entropi üretimini hızlandırsa da kozmik ısı ölümünü belirleyen yıldızlar, kara delikler ve genişleme yanında etkimiz oldukça küçüktür. Belki de biz ne kahramanız ne de yıkım makinesi enerji akarken kısa süreliğine oluşan, kendi varlığını sürdürmeye çalışan düğümleriz. Saygılarımla.