Özel ve genel görelilik teorisi çürütüldü mü?

Özel görelilik teorisi dünya çapında benimsenmiş ve genel kültürün önemli bir konusu haline gelmiştir. Felsefi olarak "Her şey niye böyledir?" sorusu zihinleri meşgul etmekte, bilgi noksanlıkları sebebiyle gizem yüklü açıklamalar ve yorumlara ilgi gösterilmektedir. İnsanlık bilim ve teknoloji alanında büyük gelişmeler elde etmiş olmakla birlikte doğrudan günlük hayatı etkilemeyen konularda "hayat örsü" etkin çalışmamaktadır (örneğin yeni bir tedavi yöntemi, çok kısa sürede test edilir, uygulanır ve sonuç kanaat oluşur). Özel görelilik teorisi çıkarımları arketipsel gizem düşkünlüğümüze fantastik kapılar açtığından teknik özü içselleştirilmeden çıkarımları konusunda köpürtmeler yapılmaktadır ve dünya genelinde popüler bilim dergilerinin baş konularındandır. Oysa günümüz bilim paradigması ve yöntem bilimi teorinin teknik özü konusunda sorunlar yaşamakta ve teoriye itirazlar artmaktadır. Bu itirazların özetini şu linkte görebilirsiniz. Teorinin yüzeyselliğini idrak etmeniz garanti edilmektedir: Link verilecektir

Özel görelilik teorisinin EN ZAYIF NOKTASI, aynalı düzenek ile ölçülen ışık hızının, "ışık kaynağından ya da ölçüm ortamından uzaklaşma hızı" (yani "bağıl" etiketlemesi) olarak tanımlanması ve analizde bu anlamda kullanılmasıdır. Bu adeta gizli üçüncü postula gibidir. Oysa aynalı düzenek, ışığın yalnızca en dış referans sisteme (uzay boşluğuna göre) bağıl karakterdeki hızını ölçebilmektedir. Bu deneysel bir sonuçtur; çünkü her doğrultu ve referans sistemde deney ' c ' değerini vermektedir. Daha fazla açılım/bilgi, "özgen Ersan" adımla "researchgate", "vixra", "academia.edu" sitelerinde görülebilir.