/evrimagaci.org/public/images/agora-icon.png){kind=icon}
/profile/2a923528-d4f8-43b5-be34-d6052512de76.jpeg){kind=small}
/profile/553e0266-f120-4a02-ab17-13c55364371b.jpeg){kind=small}
Merhaba
Çünkü başarısızlık yalnızca bir sonucun elde edilememesi olarak yaşanmaz kişinin yeterlilik, kontrol, kabul görme ve gelecek tasarısını da tehdit edebilir. Duygu yoğunlaştığında zihnin dikkati daralır ve o anki kayıp, hayatın geri kalanını örtecek kadar büyük görünür. İnsan mevcut acısının gelecekte de aynı şiddetle süreceğini sanmaya eğilimlidir. Bir de zihin kolayca şu hataya düşer: “Başarısız oldum.” düşüncesi, “Ben başarısız biriyim.” yargısına dönüşür. Özellikle kişi kimliğini tek bir hedefe bağladıysa, bir kapının kapanmasını bütün binanın yıkılması gibi algılayabilir. Lakin zaman geçip duygu hafiflediğinde başka yollar ve ihtimaller yeniden görünür hale gelir. Başarısızlığın gerçek sonuçları olabilir fakat dünyanın sonu hissi çoğu zaman olayın büyüklüğünden değil, zihnin o an dünyayı yalnızca o olayın içinden görmesinden kaynaklanır. Saygılarımla.
/evrimagaci.org/public/images/logo-50.png){kind=logo}