Bu konu genel olarak özgüven eksikliğine dayanıyor kendi bildiğin cevabın aslında doğru olmadığını düşünüyorsun ya da anlatırken veya cevaplarken bir takım hatalar yapıp rezil olmaktan utanıyorsun.
Genellikle özgüven eksikliği bir paket halinde gibi düşünülebilir örnek vermek gerekirse ben lisede hiç kimse ile konuşamazdım bu özgüvenim eksik olduğundan dolayı idi fakat bunun yanında müdür yardımcısı ismimi anons ettiğinde utanırdım hoca sınıfın içinde bana günümün nasıl geçtiğini sorduğunda utanır öylece kalırdım.Yani özgüven eksikliği tek başına "sorulara cevap veremiyorum ben özgüven eksikliği yaşıyorum" diye düşünülmemelidir bu konuda kesin yargıyı şu soru bulacaktır.Kendimden utanıyor muyum?Cevap evet ise olabildiğince kendi varlığını unutturmaya etrafındakilere hissettirmemeye çalışırsın.Lisede okurken öksürmek sınıftaki en büyük korkumdu çünkü benim orada olduğumu mevcut olduğumu etrafıma bağırmakla eşdeğer bir eylemdi sorulara cevap vermek de benzer bir durum kendi varoluşunu bir nebze de olsa etrafındakilere farkettiriyor ve kendinin farkında oluyorsun kendin için utanç besliyorsan bu seni korkutuyor ve uzak duruyorsun fakat kendine karşı utanç beslemiyor aksine gurur duyuyor ve sevgi hissediyorsan bu durum sana iyi olarak yansıyor.
Kısacası sorulara cevap vermek istememenin sebebi var olduğunu hatırlarsan var olman ile birlikte duyduğun utancı da hatırlayacaksın(genel olarak utanç üzerinde durdum fakat bu nefret gibi aşırı duygular da olabilir) ve bu duyguyu hissetmekten kaçınıyorsun.