Mantıksal düşünme yetilerinin evrimiyle ilgili kanıtlar bilişsel evrim bağlamında mevcuttur. Çalışmalar mantıksal yeteneklerin diğer bilişsel işlevler gibi zaman içinde doğal seçilim ve adaptasyon yoluyla geliştiğini göstermektedir. Bu evrim insanın akıl yürütme yeteneklerinin primat atalarımızın bilişsel süreçlerine dayandığı ve zamanla geliştiği yönündedir. Bilişsel bilim teorileri mantığın hayatta kalma, karar verme, problem çözme ve sosyal etkileşimler için bir araç olarak evrildiğini öne sürer. Bu ilerleme dil ve alet kullanımı gibi diğer bilişsel evrim biçimleriyle de tutarlıdır ve bunlar da net bir evrimsel yol gösterir. Elliott Sober'ın çalışmaları ve Royal Society'de yayınlanan araştırmalar bu konulara daha derinlemesine bakış sunmaktadır.^[1][2]

Elbette bazı aydınlanmış bireyler hala mantığın evrimsel kökenlerine şüpheyle yaklaşmakta sanki bu üstün yetenek bir anda gökten zembille inmiş gibi davranmaktadırlar. Belki de bu kişiler evrimsel süreçlerin karmaşıklığını kavrayamayacak kadar üstün zekalara sahiptirler veya sadece insanın doğanın bir parçası olduğunu kabul etmek onların egolarını zedelemektedir. Ne de olsa bazıları için kendini evrenin merkezinde görmek bilimsel gerçeklerden çok daha caziptir. Hala düz dünyaya inanan, aşıların otizme neden olduğunu düşünen ve astrolojinin geleceği tahmin edebileceğini sanan insanlar var. Belki de evrim bazı insanların mantıksal düşünme yeteneklerini atlamayı tercih etmiştir. Ya da belki de ironik bir şekilde, bu durum evrimin hala devam ettiğinin ve doğanın en iyi örnekleri seçmeye devam ettiğinin bir kanıtıdır.