Lise okuyorum ve nasıl disiplinli çalışabilirim bilmiyorum, sizce nasıl program yapabilirim?

Gerçekçi Program!

Normal koşullarda program işi, okullardaki rehber öğretmen dostların işi. Ancak (aflarına da sığınarak) çoğunun bu işi mekanik ele aldığına da defalarca tanık oldum. Oysa iyi bir program esnek olmak zorundadır, hedefleri belirlenmek zorundadır ve biz ona değil o bize uymak zorundadır.

Belki de ilk sorumuz kendimize ve şu olmalı: Gerçekten bir programa ihtiyaç duyuyor muyuz? Yoksa bu da yapamadıklarımızın, yapmaya niyetimiz olmayanın olmayışının gerekçesi olsun diye midir?

Şayet gerçekten bir şeyleri yapmak istiyor fakat bir programa ihtiyaç duyuyor isek iş kolaydır.

Deneyim olarak diyebilirim ki bir program:

1. Gerçekçi ise: Hedefleri ve sınırları belli ve ulaşılır ise,

2. Esnek ise: Özüne dokunulmadan zamana ve duruma göre genişleyip daralabilir ise,

3. Uygulanabilir ise: Zaman, mekan ve donanım ve doyum açısından pratikte bir karşılığı var ise,

4. Ve en önemlisi gerçekten bir ihtiyaç ve bu ihtiyacı duyan tarafından iradi olarak talep ediliyor ise başarılı olur.

Bir de şu disiplin meselesi var ne yazık ki hep yanlış bilinen. Disiplin gerek felsefi temeli gerekse kelime kökeni itibarı ile öz(içsel) bir mekanizmadır ve özetle “öğrenebilirim” anlamına gelir. Yani dışarıdan dayatılabilecek bir şey değildir ki onun adı korku ve yerine göre baskıdır.

Belki de en önemli şey bir programın ilk hedefinin öğrenmeyi öğrenmeye vesile olmasıdır. Bu başarıldığı andan itibaren artık harici hiçbir programa ihtiyaç duymadan zihnimiz kendi programını otomatiğe bağlanmışcasına, amaç ve hedefleri doğrultusunda kendini günlük revize ederek ve farkında olmadan hayatımızın bir parçası haline getirir.

Buradaki tek engel, hemen hemen eğitim hayatımız boyunca bize dayatılan ezbere yöntemidir ve cidden aşılması çok zor bir yöntem. Çünkü bu yöntemde soruya, sorguya, şüpheye, idrak dediğimiz kavramaya yer yoktur. Sevgiyle…