/evrimagaci.org/public/images/agora-icon.png){kind=icon}
/profile/25f60681-dc35-4e76-a094-a1c17e0ecdf9.jpeg){kind=small}
/profile/553e0266-f120-4a02-ab17-13c55364371b.jpeg){kind=small}
Merhaba
Bir insanı “kötü” yapan şey tek bir davranışı değil başkasına verdiği zararın farkında olmasına rağmen bunu isteyerek ve tekrar tekrar seçmesidir. Lakin üç yaşındaki bir çocuğu aynı ölçüyle yargılayamayız. Zira empati, dürtü denetimi ve davranışların sonucunu kavrama becerisi henüz gelişmektedir. O yaştaki saldırganlık veya paylaşmama gibi davranışlar, doğuştan kötülüğün kanıtı değildir. Fıtrat dediğimiz şey mizaç, dürtüsellik, korkusuzluk veya hassasiyet gibi doğuştan gelen yatkınlıkları kapsayabilir. Keza aile de daha ilk yıllarda çocuğun güven duygusunu, öfkesini nasıl yöneteceğini ve başkalarıyla nasıl ilişki kuracağını ciddi biçimde etkiler. Fakat ne fıtrat ne de aile tek başına kaderdir doğuştan gelen eğilimler çevre tarafından güçlendirilebilir, törpülenebilir veya farklı bir yöne çevrilebilir. İnsan iyi ya da kötü doğmaktan ziyade, farklı ham maddelerle doğar. Saygılarımla.
/evrimagaci.org/public/images/logo-50.png){kind=logo}