Işık, Neden kırılmak zorundadır?

Selamlar,

Okan Bey sorunuza güzelce cevap vermiş, ancak klasik fizik anlayışımıza göre verilen bir cevap. Aslında sorunuz da klasik fiziğe göre sorulmuş bir soru. Asıl soru şu şekilde olmalı: "Işık kaynağından çıktıktan sonra tüm olası yönlere saçılıyor ise, bizler  A noktasından B noktasına giden ışığın farklı yoğunluklardan geçerken neden en hızlı alabileceği yolu (kırıldığını) görüyoruz?" şeklinde olmalı.

Belki bizler fark etmekte zorlanıyoruz ama lazer ışığı bile kaynağından çıktıktan sonra tek bir doğrusal yol izlemez, tam tersine tüm olası yollardan etrafına saçılır. Peki ama neden bizler lazer ışığına baktığımızda tek bir doğrultuda gittiğini veya suyun içine konulmuş bir cismi kırılmış iki parça gibi görüyoruz, bu yanılsamaya neden olan şey nedir?

Burada verilebilecek kısa cevap şu: Tüm yönlere saçılan ışığın, en hızlı gidebileceği yol dışındaki tüm fazlarının birbirlerine karışması ve nötürlemesi şeklinde verilebilir. Elbette bu cevabı kafanızda canlandırmanız biraz zor olabilir. Bu durumu açıklayan video içeriğini buraya bırakıyorum. 

https://www.youtube.com/watch?v=qJZ1Ez28C-A

Aslında ışık “kırılmak zorunda” değil; kırılma, ışığın bir ortamdan başka bir ortama geçerken hızının değişmesiyle ortaya çıkan doğal bir sonuç. Mesela havadan suya geçtiğinde ışığın yayılma hızı değişiyor ve eğer yüzeye eğik geliyorsa yönü de değişiyor. Buna kırılma diyoruz. İlginç olan şu ki ışığın frekansı değişmezken dalga boyu değişiyor; yani ışık yeni ortama geçtiğinde tamamen başka bir ışığa dönüşmüyor, sadece yayılma koşulları değişiyor.