İnsanlık taş devrinde bile muazzam bir zekaya sahip olsaydı gelişim ne kadar çabuk olurdu?

Selamlar,

Yaklaşık 30.000 yıldır beyin hacmimizde ciddi bir değişiklik yok ve o dönem ile modern insan hala aynı tür yani "Homo saphiens". Muhtemeldir ki aynı zeka kapasitesine sahiptik. Günümüzde eğitimin ilerlemesi, değerli kaloriye, mineralleri sağlayan besinlere kolayca ulaşılması zekamızı kullanma potansiyelimizi artırabilir, fakat insanın "genetik olarak daha zeki bir tür" haline geldiği anlamına gelmez. Cilalı taş devrinde hayata yeni gözlerini açmış bir çocuğu günümüze getirseydiniz, yüksek bilişsel zeka gerektiren tıp, fizik, matematik gibi alanlarda başarılı bir meslek sahibi olabilirdi.

Hatta bu durumu açıklayan güzel bir örnek verebiliriz. Jared Diamond'un Tüfek Mikrop Çelik kitabında anlatıldığı gibi; Yeni Gine'li ve geçtiğimiz yüzyılda avcı toplayıcılıkla hayatta kalan ve bölge insanlarından izole kalmış yerlilerin torunları günümüzde pilotluk, yazılım mühendisliği, doktorluk gibi meslekleri başarıyla yapabilmektedir.

Şunu da unutmamak gerekir ki o dönemin şartlarında hayatta kalma becerisi kas gücünden ziyade zeka gerektiriyordu. Toplanan bitkilerden, hatta tek bir türden yani mantarlardan yola çıkalım. Eski kültürlerde yenilebilir olan mantar türlerinin yaklaşık 2000-3000 olduğu tahmin ediliyor. Hadi diyelimki sizin yaşadığınız bölgenin faunasında sadece 300 tür yenilebilir ve diğerleri ölümcül derecede zehirli. Daha ergenlik döneminize gelmeden kabilenizin büyüklerinden bu mantarların hangilerinin yenilebileceğini ve isimlerini hızlıca öğrenmeniz gerekirdi. Diğer bitki türlerini de hesaba katarsanız ve avcılık organizasyonları, temiz suyun nerelerde olabileceği veya yakınlarda göl veya dere yoksa nasıl ulaşılabileceği, düşman kabileler ile kendinizi savunma veya gerektiğinde ortak strateji geliştirme v.b. pek çok konuda süper yeteneklere sahipseniz hayatta kalabilirdiniz.

Bazı antropologlara göre; avcı/toplaycı insan sürekli seçilime maruz kaldığından hep daha zeki olanlar hayatta kalma başarısı göstermiştir ve yerleşik hayata geçtiğimizden beri kademeli olarak bu seçilime maruz kalmamamız bizleri daha az zeki hale getirmiş bile olabilir. ^[1]