Bu denklem maddenin enerjiye dönüşürken kütlesiyle orantılı bir enerji açığa çıkaracağını (veya tersi durumda enerji ile orantılı kütle kazanacağını) ifade eder. Bu enerji için potansiyel enerjiden ziyade temel atomaltı parçacıkların içsel enerjisi (durağan haldeki) demek daha yerinde olur. Hareket halindeki bir parçacığın toplam enerjisini hesaplamak için ise eşitliğin sağ tarafını Lorentz faktörü (gamma) ile çarpmak gerekecektir. Çünkü hareket halindeki her parçacık bu temel enerjinin üzerine kinetik enerjisi kadar daha enerji kazanır. Burada kastedilen kinetik enerji ise klasik mekanikteki kinetik enerjiden farklı olarak göreli kinetik enerjidir. Işık hızından çok küçük hızlarda bu denklemler klasik mekanikteki denklemlere yakınsarlar ancak ışık hızına yaklaştıkça hareketin aslında özel görelilik teorisine göre işlediği görülecektir. Tüm bu denklem sistemi Einstein'ın özel göreliliğinin doğal bir sonucu olarak ortaya çıkmıştır.[1]
/profile/dbf80294-af06-4ff5-b7b4-239a3400f478.jpeg){kind=small}
/old/profile_images/e4b994b81d747e5f5f956ff10bc6ad96.jpeg){kind=small}