Dil estetiği algısı, o dili konuşan ulusun sosyo-ekonomik ve teknolojik prestijiyle mi doğru orantılıdır?

Öncelikle şöyle başlamak istiyorum: Bu tamamen değişken bir durumdur. Kesinlikle dilin kendisinden ziyade; dilin bağlı olduğu ülkenin prestiji, sosyolojisi, sosyo-politik ve sosyo-ekonomik her durumu, o dilin dışarıdan ne kadar estetik, kaba ya da naif geldiğine çok net bir şekilde etki eder.^[1]

Fakat bu, her zaman dilin kaba duyulmasının tek sebebi değildir. Statüsel sebepler olduğu gibi fonetik sebepler de vardır. Örneğin; ünlü harf yoğunluğu dili daha melodik yapar ve insanlar bu dillerin daha güzel duyulduğunu düşünür. Dil ne kadar titreşen harflere sahipse ve frekans dalgalanması fazlaysa, o kadar melodik ve güzel duyulur.^[2][3]

Kısacası şunu söylemek gerekiyor: Dilin kendi içerisindeki ünlü-ünsüz dengesi, tınlamaları, tonlamaları, okunuşu ve içerisindeki birçok unsur, dilin daha iyi duyulmasına sebebiyet verir ve kesinlikle büyük ölçüde bir etki yaratır. Fakat ne olursa olsun; ülkenin sosyal statüsü, bahsettiğimiz bu 'dilin güzel tınlaması' konularını gözle görülür şekilde etkiler ve değiştirir. Geçmişteki statüsünün zihinlerimize kazınması yüzünden, Almancayı her ne olursa olsun melodik ve güzel algılamamız yüksek ihtimalle zor olurdu; ama bu demek değildir ki dilin kötü ya da iyi duyulmasının tek sebebi budur.^[4]