Ben bu duyguyu çok sık yaşıyorum. Bu duyguyu azaltmanın bir yolu var mı hiçbir fikrim yok ama sebeplerini açıklayabilirim;

Normal şartlarda, bir proje, iş veya eğlenceli bir şeyin sonlarına yaklaştıkça, artık ilk zamanlardaki istek, farkındalık ve dikkat kalmıyor. Fakat dikkat ettiyseniz, bu duygu çoğunlukla sıkıcı olmayan veya bizi çok fazla yormayan/germeyen şeylerde yaşanıyor. Çünkü özellikle sıkıcı ve veya gerici şeylerden kurtulmak için son anlarda bile daha fazla çaba göstermeye uğraşıyoruz.

Bu soru için yaptığım araştırmama göre bilimsel olarak bu konuda pek çok makale yazılmış olsa da, sorunuza dair net cevap yakalamaya çalışan bir makale bulamadım. Bu nedenle yazımın sonunda, bu duruma çok yakın bir araştırmayı ekliyor olacağım.

Ancak görüldüğü üzere, bu durumun birkaç sebebi var. Bunlardan en bariz olanı, beynimizin "tasarruf modu" diyebileceğimiz bir hale geçiş yapmasından kaynaklanıyor. Beynimiz, özellikle bir şeyi yaparken, kendini tekrarlayan rutinleri otomatikleştirmeye ve üzerine tekrardan düşünmemeye meyilli. Bu davranışı da, dikkat eksikliğine ve farkındalığın / hassaslığın azalmasına sebep oluyor.

İkinci sebep ise dikkat dağılması. Yapılan iş veya görev her neyse, sonlarına yaklaştıkça geçen süre boyunca beynimiz bir olaya çok fazla odaklandığında sıkılıp, başka şeyler düşünmeye eğiliyor. Özellikle ilk kısımda bahsettiğim rutinleri uygulama kısmındayken, görev bazında nispeten boş kalan beyin, başka şeylere pasif veya aktif olarak odaklanarak, farkındalığın azalmasına sebep oluyor.

Ve elbette ki benim çok üzerinde durduğum: Motivasyon eksikliği. Özellikle bir işin sonlarına yaklaştıkça, bariz bir şekilde tatmin edici bir ödül yoksa, beynimiz kendini motive edememeye başlıyor. Bu da yapılan iş / görev her neyse, ondan sıkılmamıza veya yorulmamıza sebep oluyor.

Umarım yardımcı olmuştur. İyi forumlar dilerim! ^[1]