Öncelikle bu yazı tamamen kendi düşüncelerimden oluşmaktadır; tek amacım size farklı bir perspektif sunmaktır. Herhangi bir felsefi düşünürden esinlenilmemiştir.
Benim için hayatın anlamı, anlam arayışının kendisidir; yani akış içinde olmaktır. Evrende sabit ve durgun hiçbir şey yoktur. Bu nedenle insan ölüyken de diriyken de sürekli hareket halindedir. Ölürsek ve Tanrı yoksa, bizi oluşturan maddeler de hiç durmayacak, hep bir akış halinde olacaktır. Tanrı varsa (örneğin Allah); cennette sonsuz keyfin, cehennemde ise sonsuz eziyetin anlamını arayacağız. Bu evrende var olduysak ve bu evrenin kuralları sayesinde vücut bulduysak, bu süreç böyle devam eder. Ölünce evren yasalarının işlevsiz kalacağına dair herhangi bir şey söylenemez. Evrende her şey kaosa sürüklenir ve her şey hareket halindedir. İnsan da kaosa sürüklenecek, yani bedeni parçalanacak, maddeleri hareket halinde olmaya devam edecek ve ölse bile anlam arayışı sürecektir.