Journal of the American Ceramic Society dergisinde yayımlanan yeni bir MIT çalışması, karbondioksitin çimentoya enjekte edildiğinde tetiklediği kimyasal süreci ilk kez gerçek zamanlı olarak görselleştirdi. Daha önce çok hızlı gerçekleştiği için gözlemlenemeyen bu geçici reaksiyon, Raman konfokol mikroskobu sayesinde yakalandı.
Araştırma, kimyasal süreci üç aşamalı bir drama olarak ortaya koyuyor: Birinci aşamada CO₂, pişmiş kireçtaşından açığa çıkan kalsiyumu hızla yakalayor ve kalsiyum karbonat olarak çöküyor; bu, normal sertleşme reaksiyonunu geçici olarak yavaşlatıyor. İkinci aşamada kalsiyumdan yoksun kalan silikatlar, tüm hamur boyunca yayılan amorf bir "silika jeli" ağı oluşturuyor. Bu jellerin varlığı daha önce hiç gözlemlenmemişti. Üçüncü aşamada, yaklaşık dört-beş saat sonra normal hidrasyon yeniden başlıyor ve kalsiyum hidroksit, silika jeliyle reaksiyona girerek çimentonun bağlayıcı gücünü sağlayan kalsiyum silikat hidratı üretiyor. Jel ağının hamur boyunca yayılmış olması, bu bağlayıcı maddenin çok daha homojen bir yapıda oluşmasını sağlıyor.
Sonuç çarpıcı: CO₂ enjekte edilmiş çimento, 24 saatlik basınç dayanımında referans karışımına kıyasla ortalama yüzde 13 daha güçlü çıktı. Teorik olarak bu yöntem, çimento üretiminden kaynaklanan karbon emisyonlarının yüzde 40'ına kadarını telafi edebilir; pratik oran daha düşük olsa da anlamlı bir katkı sunabilir. Araştırmacılar, mekanizmayı anlamalarının artık dozajı optimize ederek hem performansı hem de karbon depolamayı iyileştirme imkânı tanıdığını vurguluyor.