Son zamanlarda artan e-atık geri dönüşüm reklamları görmeye başladım. Gün ilerledikçe e-atıklarımız da arttıyor, güzel bir adım. Ama o atık dediklerimizin içinde ne cevherler yatıyor bir bilseniz. Sizin için sadece atık olabilir ama ufakta bilgisi olanlar dahi bilirler ki asla atık gözü ile bakmazlar. E- atıkları çöpe atmak yerine tabii ki geri dönüşüme atmak gerekiyor fakat çevrenizde bu işlerle uğraşan varsa onlara hediye edebilirsiniz. Bu onun işine yaramaz falan demeyin, basit bir şarj kablosu bile bana o kadar yarıyor ki. Şunu da unutmayın e-atıklarınızı bu kişilere vererek  dolaylı yoldan yine geri dönüşüm yapmış oluyorsunuz. Örnek olarak bilgisiyar faresi bozuldu ya da kırıldı. Onların içindeki switch' ler inanılmaz benim işime yarıyor. Kart üzerinde led ve bir kaç düğmeyi de aldıktan sonra zaten başka işlevi kalmıyor. Bizde zaten onları geri dönüşüme atıyoruz. Dediğim gibi parçalar sizden geldiği için dolaylı olarak sizin de geri dönüşümünüz sayılır.
Görselde de gördüğünüz gibi o küçük parçalar farenin switch'leri. Gerek yedek parça olarak gerek de bir devre için çok işe yarıyorlar. Hava nemlendiricilerin rgb ışıkları, bozulan mikserin motoru, patlayan led lambadaki o ledler ve içini parçalmaktan mutlu olduğum elektronik çocuk oyuncakları. Yani ilk bozduklarında tamir ediyorum ama arkamı dönmeden bir daha yere fırlatınca bir daha tamir pek mümkün olmuyor. Uzaktan kumandalı arabalar, robotlar, helikopterler ve konuşan oyuncak bebekler, hiç içlerini gördünüz mü?
Tabii en son karar yine sizin. İstediğiniz her şeyi yapabilirsiniz. Sadece bu yönde düşüncelerimi paylaştım...

React 19 RC ile gelen Server Actions tartışmalarına bakıyorum da, sektörce toplu bir halüsinasyon görüyoruz gibi. Eskiden backend ve frontend arasında nezih bir mesafe vardı, şimdi o çizgiyi tamamen sildik. Veriyi çektiğin fonksiyonu butonun `onClick`ine bağlamak kağıt üzerinde harika duruyor ama pratikte debug süreçlerini tam bir kara kutuya çevirme riski var. "Boilerplate azalacak" diye yola çıkıp, mental yükü iki katına çıkardık. Junior arkadaşlar için üzülüyorum; artık sadece kod yazmaları yetmiyor, kafalarında sürekli bir "bu kod serverda mı çalışıyor clientta mı?" haritası tutmak zorundalar.

Ben her şeyi kontrol eden yüce bir zihin falan değilim ,sadece kontrol etmeyi bir şekilde öğrenmiş bir sinir sisteminden ibaretim. Ve bu aleti doğru mu kullanıyorum, yanlış mı en ufak bir fikrim yok. Muhtemelen asla da bilemeyeceğim.

Hani yolun ne kadar uzun olduğunu bilmeden çıktığınız yolculuğun en azından "vardık varacağız" mentalitesi sizi motive tutar ya, sanırım büyük işler de bu şekilde başarılıyor.

Yoksa kimse mi demedi bir mezara tüm mısırı 20 sene niye seferber ediyoruz diye :D

iyiymis