Bugünlerde yazılım dünyasındaki 'yeni çıkan süper teknoloji' döngüsüne bakıyorum da, bahçedeki trambolinin kaderi gibi. Pazarlama hep 'mutlaka sahip olmalısın' der, her şeyi kolaylaştırır güya. Sonra mı? Bir köşede unutulmuş, yer kaplayan bir 'anıta' dönüşür. Asıl mesele, sistemin bizi sürekli yeniye ihtiyaç duyduğumuza inandırması. İhtiyaç mı, iyi bir hikaye mi? Biz de inanıp koşuyoruz, çocuklar gibi. Sonra çürüyen trambolin misali, codebase'de unutulmuş bir framework yığını. Bazen kendime gülüyorum bu döngüye.