Yaşamda ilerlerken duyguların ya da hislerin esiri olmamak gerek. Yapma azmi varsa yapabilme imkanı varsa yapmak gerek. Fazla farkındalık insanı yükselmeyede götürebilir düşüşede. Sıfır üretkenliğide. İnsanları iyi okuyan biri gözlemleyen biri için hayat sizin hislerinizi alıp soğukkanlı birine çevirir. Aşırıya kaçması "Tutkuyla atılan yanlış adımlara götürür." İnsanız dostlar. Ücra bir yerde kafa dengi birini bulmak gerçekten çok zor. Alıp gitmek bir şekilde ama nereye nasıl niçin ne şekilde... Hedefleri, idelalleri kaçırılan fırsatları tekrar revize etme vakti tam bugündür benim için. Bu çağın endüstrisi, paradigması, kurgusu... Ve tüm bunlar içinde ufacık dertler, kaygılar, roller, ilişkiler, güç arzusu, ego, benmerkezcilik. Üstten bakmak, kuyuya düşürmek... Biz insanlar aykırıyız evrende. Dünyanın uzaylısı bizleriz. Ancak gerçek şu ki dostlar biz reaya (yönetilen) için tek çare şu ki çalışmak... ve gerçek kıvılcım buradan çıkar. Sönebilir elbet lakin yakmak önemlidir.