ESA’nın Mars Express yörünge aracı, Mars’ın Noachis Terra bölgesinde yer alan 180 km genişliğindeki Kaiser Krateri'nde, rüzgârla şekillenmiş ve metalik bir görünüme sahip devasa kumul alanlarını görüntüledi. Bazaltik kumulların güneş ışığını yansıtmasıyla ortaya çıkan bu metalik görünüm, bölgedeki don tabakalarıyla birleşerek eşsiz bir manzara oluşturuyor. Kraterde ayrıca antik su faaliyetlerine dair kanıtlar olan kil kayaçları ve vadiçukurları da gözlemlendi. Bu görüntüler, Mars'ın hem rüzgâr dinamiklerini hem de geçmişteki suyla olan etkileşimini anlamak adına önemli veriler sağlıyor.

Yılın en etkileyici gökyüzü olaylarından biri olan Perseid meteor yağmuru, 18 Temmuz Cuma akşamı itibarıyla başladı ve 23 Ağustos'a kadar sürecek. Dünya, 4 milyardan fazla yıl önce oluştuğu düşünülen Swift-Tuttle kuyruklu yıldızının bıraktığı enkaz izinden geçerken bu gösteri yaşanıyor.
Meteor yağmurunun zirvesi genellikle Ağustos'un ortasına denk geliyor; bu dönemde saatte onlarca meteor gözlemlenebiliyor. En iyi izleme zamanı gece 23:00'dan şafağa kadar; özellikle güneş doğmadan önceki saatler en yoğun aktiviteyi sunuyor.
Perseid'leri görmek için özel bir ekipman gerekmiyor; çıplak gözle izlenebiliyor. Ancak ışık kirliliğinden uzak karanlık bir alan bulmak kritik önem taşıyor. Gözlerinizin karanlığa alışması için en az 20-30 dakika beklemek görüş kalitesini önemli ölçüde artırıyor. Ayın etkisi ve hava koşulları da gözlem deneyimini doğrudan etkiliyor.
Perseid'ler, Dünya'nın Swift-Tuttle'ın bıraktığı toz ve buz parçacıklarıyla çarpışmasıyla oluşuyor. Bu parçacıklar atmosfere saniyede onlarca kilometre hızla girerek yanarken gözlemlediğimiz ışıklı izleri bırakıyor. Swift-Tuttle'ın bir sonraki yakın geçişi yaklaşık 2126 yılında gerçekleşecek; bu nedenle her yıl dönen Perseid yağmuru, kuyruklu yıldızı uzun süre beklememize gerek kalmadan hissetmenin en güzel yolu.

2024 yılında New Jersey'de bir eve düşen ve sahipleri tarafından profesyonelce korunan Hillsborough meteoriti, yapılan analizlerle astrobiyoloji dünyasını hareketlendirdi. Science Advances dergisinde yayımlanan çalışmaya göre, bu nadir CM tipi göktaşı, Dünya dışı amino asitler ve antik tuzlu su (brine) izleri taşıyor. Bennu ve Ryugu örnekleriyle karşılaştırıldığında daha çeşitli bir organik yapı sergileyen bu örnek, yaşamın temel yapı taşlarının ilkel göktaşları aracılığıyla erken Dünya'ya taşındığı teorisini güçlendiren en "saf" kanıtlardan biri olarak görülüyor.

Science dergisinde yayımlanan yeni bir çalışma, dışgezegen araştırmalarında bugüne kadarki en önemli kilometre taşlarından birine ulaştı: Yaşam için uygun sıcaklık aralığında (yaşanabilir bölgede) yer alan kayalık bir gezegende ilk kez atmosfer doğrudan tespit edildi. LHS 1140 b adlı bu gezegen, Dünya'dan 48 ışık yılı uzaklıkta bir kızıl cüce yıldızı yörüngesinde dönüyor.
Harvard Üniversitesi'nden Collin Cherubim liderliğindeki ekip, Şili'deki Magellan Gözlemevi'nin WINERED spektrografını kullanarak gezegenin atmosferinde helyum imzasını doğrudan tespit etti. Bu hem kayalık bir dışgezegendeki ilk doğrudan atmosfer tespiti hem de yaşanabilir bölgedeki kayalık bir gezegenin ilk kez atmosfere sahip olduğunun kanıtlanması anlamına geliyor.
Gezegenin demir çekirdeği olan kayalık bir yapısı var ve yıldızına olan mesafesi sıvı suyun yüzeyinde var olabilmesine olanak tanıyor. Araştırmacılar, tespit edilen helyumun ötesinde başka gazların da atmosferde bulunabileceğini ve gezegenin büyük ihtimalle önemli miktarda su içerdiğini öngörüyor.
Kızıl cüce yıldızların genellikle güçlü radyasyon patlamalarıyla çevrelerindeki gezegenlerin atmosferlerini söküp attığı biliniyordu. Ancak bu keşif, milyarlarca yıl boyunca bile atmosferlerin hayatta kalabileceğini kanıtlıyor. Öte yandan araştırmacılar gezegende yaşam olduğunu kesinlikle iddia etmiyor; ancak bu bulgu, "Yalnız mıyız?" sorusuna yanıt arayışında atılmış en heyecan verici adımlardan biri olarak tarihe geçiyor.

2024 yılında New Jersey'de düşüşünden hemen sonra kurtarılan "Hillsborough" meteoriti, NASA bilim insanları tarafından yapılan analizlerle Güneş Sistemi'nin kimyasal geçmişine ışık tutuyor. Science Advances dergisinde yayımlanan çalışmaya göre, bu ilkel kaya parçasının içinde milyarlarca yıl önce aktif olan tuzlu su (brine) kanalları ve yaşam için kritik öneme sahip zengin amino asit envanteri bozulmadan keşfedildi. Çalışma, yaşamın temel yapı taşlarının ilkel asteroitler aracılığıyla gezegenlere nasıl taşındığını ve bu tür asteroitlerin Güneş Sistemi'nin ilk dönemlerinde ne kadar aktif olduğunu kanıtlıyor.