Hayat dediğiniz bir çay, insan ise sadece bir şeker..
Karıştırdıkça hayattan tat aldığını sanarsın oysaki: hayatın seni erittiğini, çay bitince anlarsın.
Ve geriye kalan ne kendindir ne de önceki halin. Sadece çökelmiş bir iz, sessiz bir tortu. Bir zamanlar ben dediğin şeyin dağılışı gibi. Fark ettiğin şey geri dönüş değil, çözülmenin bittiği andır:||