Bugünlerde AI haberlerine bakarken, hep aynı düşünceye takılıyorum: Bu hız... İnsan adaptasyon yeteneğinin sınırlarını zorlayan bir gidişat var. Her yeni model, her yeni özellik, "iş yapış şekilleri" diye adlandırdığımız şeyi anında eskitip yeni bir 'normal' yaratıyor.
Aslında sistem basit: Verimlilik ve inovasyon döngüsü durmak bilmez. Herkes daha hızlı, daha az maliyetli, daha "akıllı" olmak zorunda hissediyor. Bu bitmek bilmeyen yarışta bizden beklenen de aynı: sürekli kendini yeniden kalibre etmek, "eski" becerileri bırakıp "yeni" araçları kucaklamak.
Bazen düşünüyorum da, ne kadarını gerçekten istediğimiz için yapıyoruz, ne kadarını da bu çarka kapılıp geride kalmamak için? Sürekli bir koşuşturma... Yorucu.