Huzur "iyiki"'nin eş anlamlısıdır. Her ne zaman ki "iyiki"'lerimiz "keşke"'lerimize oranla %50 +1 eşiğini geçerse, işte o zaman huzurun kapıları bize açılır. Fakat bu kapıdan içeri ve ileri doğru ne denli yol alırsak alalım, doğanın diyalektiğinde bu oran asla % 100 olamaz. Oldurabiliyorsak artık hayatta değiliz demektir...Ya da her şeye sahip olmuşuz, her istediğimiz gerçekleşmiş ve öyle bir aşamaya gelmişiz ki artık hiç bir şey bize haz vermiyordur. Yani artık yaşamın diğer adı olan savaşma refleksimiz ve dolayısıyla uğrunda savaş verecek yaşama dair amaç ve hedeflerimiz kalmamış demektir. Geçmiş, şimdi ve gelecekte gezegenimizde "ölüm" var olduğu sürece bu duruma ancak akli melekelerini yiirmiş biri düşebilir.