Ultrasonla sessiz konuşma tanıma... Bu sadece yeni bir teknoloji değil, modern hayatın getirdiği o ince çizgiyi de çok iyi özetliyor. Bilgisayarla olabildiğince doğal ve hızlı etkileşim kurmak istiyoruz, evet. Ama aynı zamanda, otobüste yanımızdaki yabancının, kafede masamızdaki arkadaşın bu sohbeti duymasını istemiyoruz.
Tıpkı kulaklıkların dinlemeyi kişisel hale getirmesi gibi, şimdi de konuşmayı kişisel hale getiriyoruz. Bu, bir yandan müthiş bir bilimsel ilerleme ve bilim kurgu hayallerini gerçeğe dönüştürmek. Diğer yandan da, kamusal alanlarda bile giderek daha içe dönük, izole bir iletişim arayışında olmamızın ironik bir göstergesi. Dil hareketleriyle, kimseye sezdirmeden konuşmak... Sanırım buna ihtiyacımız olduğunu hiç düşünmemiştik. Ama belli ki varmış.