Kuyrukluyıldızların kuyrukları nereden gelir? Kuyrukları oluşturan jetlerin çıktığı, kuyrukluyıldız çekirdekleri üzerinde göze çarpan belirgin “menfezler” yoktur. Yükselen jetleri en iyi gösteren görüntülerden biri, 2015’te ESA’nın 2014-2016 arasında Kuyrukluyıldız 67P/Churyumov-Gerasimenko’nun (Kuyrukluyıldız CG) yörüngesinde dolaşan robotik Rosetta uzay aracı tarafından çekilen bu fotoğrafta yer alıyor. Görüntüde, Güneş’e yaklaşıp ısınan Kuyrukluyıldız CG’nin çekirdeğinin pek çok noktasından gaz ve toz bulutlarının uzaya kaçtığı görülüyor. Kuyrukluyıldızın iki belirgin lobu var: daha büyük olanı yaklaşık 4 kilometre genişliğinde; daha küçük olan 2,5 kilometrelik lob ise dar bir boyunla ona bağlı. Yapılan incelemeler, yüzeyden fışkırır gibi gördüğümüz toz ve buz jetlerini üretebilmek için buharlaşmanın kuyrukluyıldızın yüzeyinin epey altında gerçekleşmesi gerektiğini gösteriyor. Kuyrukluyıldız CG (Kuyrukluyıldız 67P olarak da bilinir), Güneş çevresindeki 6,44 yıllık her turunda jetler halinde yaklaşık 1 metre yarıçapında bir tabakayı kaybediyor. Bu hızla giderse, kuyrukluyıldızın tamamen yok olması yalnızca birkaç bin yıl sürer. 2016’da Rosetta görevi, Kuyrukluyıldız CG’nin yüzeyine kontrollü bir çarpma ile sona erdi.